BBiiuulleettyynn RRzzeecczznniikk£³£³ww Ochrona konsumenta a us¥â€ugi medyczne Ochrona konsumenta nale¥¼y

  • View
    0

  • Download
    0

Embed Size (px)

Text of BBiiuulleettyynn RRzzeecczznniikk£³£³ww Ochrona konsumenta a...

  • Strona | 1

    BBiiuulleettyynn RRzzeecczznniikkóóww KKoonnssuummeennttóóww Nr 2, 2014 r.

    Publikacja współfinansowana ze środków

    Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

  • Strona | 2

    S p i s t r e ś c i

    1. Koleżanki i koledzy 3

    2. Ochrona konsumenta a usługi medyczne 4

    3. Sprzedaż sprzętu medycznego – uprawnienia konsumentów 9

    4. Jak to jest z tymi usługami telewizji – podlegają czy nie podlegają pod reżim

    ustawy Prawo telekomunikacyjne? 17

    5. Rekomendacja U. Zmiany na lepsze 20

    6. Wybrana działalność Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 23

    7. Wybrane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej 29

    8. Wybrane orzecznictwo Sądu Najwyższego 30

    9. Wybrane orzecznictwo sądów powszechnych 31

    10. Z prac Komisji Europejskiej 53

    11. Z działalności Europejskiego Centrum Konsumenckiego w Polsce 55

    12. Z działalności Urzędu Komunikacji Elektronicznej 57

    13. Rada reklamy - wybrane uchwały 58

    SSTTOOWWAARRZZYYSSZZEENNIIEE RRZZEECCZZNNIIKKÓÓWW KKOONNSSUUMMEENNTTÓÓWW ul. Goldhammera 3, 33-100 Tarnów

    tel. +48 726020010, fax. +48 14 6216133 e-mail: rzecznicy@konsumentow.eu

    www.rzecznicy.konsumentow.eu

    ZZEESSPPÓÓŁŁ WWYYDDAAJJĄĄCCYY BBIIUULLEETTYYNN::

    Wojciech Krogulec – redaktor naczelny Elżbieta Sługocka-Krupa

    Kinga Czarnota Katarzyna Marczyńska

    Cezary Orłowski Lidia Baran-Ćwirta Krzysztof Majcher Marek Radwański

    Robert Kwiatkowski Renata Piwowarska Krzysztof Podgórski

    Biuletyn jest współfinansowany ze środków

    Urzędu Ochrony Konkurencji

    i Konsumentów

    http://www.rzecznicy.konsumentow.eu/

  • Strona | 3

    Koleżanki i Koledzy Rzecznicy!

    Oddajemy do Waszych rąk drugi numer Biuletynu Rzeczników Konsumentów,

    który redagowany jest dzięki wsparciu finansowemu Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Cieszymy się, że możemy po raz kolejny przedstawiać artykuły autorstwa Waszych kolegów i koleżanek oraz ciekawe, a przede wszystkim przydatne orzeczenia sądowe.

    Zachęcamy Was nie tylko do lektury Biuletynu, ale także do przesyłania własnych publikacji, interesujących orzeczeń sądów oraz sygnalizowania ciekawych problemów, które warte są omówienia na łamach naszego wydawnictwa.

    Liczymy, że i ta publikacja spotka się z Waszym zainteresowaniem.

    Życzymy Wam interesującej lektury.

    Zespół Redakcyjny

  • Strona | 4

    Ochrona konsumenta a usługi medyczne

    Ochrona konsumenta należy do zagadnień, które ze względu na swój specjalistyczny charakter i zakres jaki obejmuje, może rodzić liczne problemy w zakresie interpretacji przepisów prawnych jak i występujących procedur. Dotyczy bowiem nie tylko sprzedaży konsumenckiej, ale i szeroko pojętych usług, ewoluujących w zależności od zapotrzebowania rynku. Do takich usług z pewnością można zaliczyć usługi medyczne, świadczone coraz częściej w partnerstwie publiczno-prywatnym lub całkowicie przez sektor prywatny. Usługi medyczne ze względu na swoją specyfikę nie zawsze są utożsamiane z konsumentem i jego prawami. Od lat funkcjonuje pojęcie pacjenta, które stosuje się niezależnie od charakteru świadczonej usługi, gdy tymczasem należałoby zwrócić uwagę na jego status prawny. Jest to zasadne, ponieważ pacjent, w rozumieniu obowiązującego prawa może być również konsumentem.

    Rynek usług medycznych rozwija się dość szybko, stąd istnieje potrzeba zwrócenia uwagi na pojawiające się zagrożenia. Umiejętność identyfikacji charakteru tych usług może pomóc konsumentowi w dochodzeniu swoich praw, tym bardziej, że liczba podmiotów wykonujących działalność leczniczą wciąż rośnie.

    Ze względu na obszerność i złożoność tematu, artykuł ma na celu jedynie przybliżenie problematyki dotyczącej usług medycznych i możliwości dochodzenia roszczeń przez konsumenta.

    Podstawowe pojęcia w usługach medycznych.

    Definicja pacjenta mimo, że jest dość powszechnie używana może budzić pewne problemy z interpretacją, zwłaszcza w przypadku wskazania, kiedy pacjent będzie konsumentem w rozumieniu przepisów prawa.

    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta1, pacjentem jest osoba zwracająca się o udzielnie świadczeń zdrowotnych lub korzystająca ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub osobę wykonującą zawód medyczny. Według D. Karkowskiej, pojęcie to odnosi się wyłącznie do osoby fizycznej, co oznacza, że pacjentem jest „każda osoba” „każdy człowiek”, który zwraca się o możliwość skorzystania lub już korzysta ze świadczeń zdrowotnych, bez względu na tytuł, tzn. bez względu na posiadanie lub nie, uprawnień do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Pojęcie pacjenta odnosi się do osoby pozostającej z tytułu oczekiwanego lub udzielanego świadczenia zdrowotnego w relacji do podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych lub osoby wykonującej zawód medyczny2. D. Karkowska interpretując definicję pacjenta uważa, że jest to osoba korzystająca ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, przy czym ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta nie wskazuje wprost źródła finansowania tej opieki. Nie do końca można sie zatem zgodzić z taką interpretacją. Samo bowiem świadczenie zdrowotne jest rozumiane jako działanie służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz jako inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania3. Nie jest ono różnicowane pod kątem finansowania. Dlatego świadczenie zdrowotne może być finansowane zarówno ze środków publicznych jak i ze środków prywatnych. Warto jednak dodać, że sposób finansowania będzie miał znaczenie wtedy, gdy pacjent nabywa uprawnienia przewidziane dla konsumenta. Ze względu na art. 221 Kodeksu cywilnego4, pacjent będzie konsumentem jeżeli dokona czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą lub zawodową. Oczywiście z samej definicji pacjenta wynika, że dokonuje on czynności prawnej poprzez zwrócenie się o udzielenia świadczenia zdrowotnego. Najważniejszy wydaje się być jednak adresat

    1 Dz. U. z 2012 r. poz. 159 z późn. zm. 2 D. Karkowska, Komentarz do art. 3 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, System Informacji Prawnej Lex 14/2014. 3 Art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, Dz. U. z 2013 r. poz. 217 z późn. zm. 4 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r., Dz. U. z 2014 r., poz. 121.

  • Strona | 5

    oświadczenia woli, którym winien być przedsiębiorca. W przypadku zachowania tego warunku pacjent będzie jednocześnie z konsumentem. Potwierdza to T. Sokołowski, który uważa, że umowa pomiędzy pacjentem a lekarzem jest umową konsumencką, jeżeli lekarz prowadzi we własnym imieniu działalność zawodową a zatem jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 431, Kodeksu cywilnego5. Najprościej rzecz ujmując, pacjent jest konsumentem, gdy płaci za udzielone świadczenie zdrowotne. Każdy konsument będzie pacjentem, ale nie każdy pacjent będzie konsumentem.

    Rozważając kwestię sytuacji prawnej lekarza i innych podmiotów świadczących usługi medyczne, należałoby sięgnąć do ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej6. Ustawa rozróżnia bowiem podmiot leczniczy niebędący przedsiębiorcą oraz podmiot wykonujący działalność leczniczą, przy czym sama działalność lecznicza jest rozumiana dość szeroko ze względu na możliwość jej wykonywania zarówno przez przedsiębiorców jak i podmioty niebędące przedsiębiorcą. Ustawa w art. 4 ust.1 pkt 2 i 3 do podmiotów niebędących przedsiębiorcą zalicza samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, oraz jednostki budżetowe w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Pozostałe podmioty, które mogą wykonywać działalność leczniczą to przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej7, instytuty badawcze, fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej, oraz inne wskazane w art. 4 ust. 1 ustawy. Działalność leczniczą zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy, może wykonywać także lekarz lub pielęgniarka w ramach praktyki zawodowej. Działalność ta może być prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (indywidualna praktyka), indywidualnej praktyki wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualnej specjalistycznej praktyki, indywidualnej specjalistycznej praktyki wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualnej praktyki wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem lub indywidualnej specjal