Click here to load reader

Report CTU

  • View
    142

  • Download
    4

Embed Size (px)

DESCRIPTION

ctu

Text of Report CTU

  • 1

    1.0 Definisi Demokrasi

    Demokrasi asal daripada perkataan Yunani iaitu demokratia: Demos rakyat; Kratia

    pemerintah. Oleh itu demokrasi pemerintahan oleh rakyat , selain itu demokrasi ialah suatu

    bentuk kerajaan di mana kuasa menggubal undang-undang dan struktur kerajaan adalah

    ditentukan oleh rakyat. Dalam sistem demokrasi, undang-undang digubal sama ada oleh rakyat

    atau wakil yang dipilih oleh rakyat. Sebuah negara atau kerajaan yang mengamalkan sistem

    demokrasi adalah dipanggil negara atau kerajaaan yang demokratik.

    2.0 Ciri-Ciri Demokrasi Berparlimen

    a) Perlembagaan

    Merupakan undang-undang tertinggi yang menjadi asas kepada pembentukan sesebuah negara.

    Perlembagaan rasmi dan di dalamnya terkandung segala peraturan dan prinsip sebagai panduan

    kepada kerajaan untuk melaksanakan kuasanya dan mentadbir negara. Pemerintahan Malaysia

    bercirikan demokrasi berparlimen dan raja berpelembagaan secara langsung menjadikan

    perlembagaan sebagai undang-undang tertinggi yang menjadi asas kepada pembentukan

    sesebuah kerajaan.

    Perlembagaan dijadikan dokumen rasmi dan di dalamnya terkandung segala peraturan

    dan prinsip sebagai panduan kerajaan untuk melaksanakan kuasanya dan mentadbir negara.Parti

    politik yang memerintah akan mengetahui hala tuju pentadbiran negara dan hal ini menjamin

    kerajaan menunaikan tanggungjawab kepada rakyat melalui peruntukan yang terkandung di

    dalamnya.

    Perlembagaan Malaysia yang diperkenalkan pada 16 September 1963 mengandungi 183

    perkara. Perlembagaan ini mengandungi pelbagai peruntukan seperti Senarai Kerajaan

    Persekutuan dan Kerajaan Negeri, Institusi Yang di-Pertuan Agong, Parlimen, Jemaah Menteri

    dan Badan Kehakiman. Memandangkan Malaysia merupakan sebuah negara persekutuan,

    Perlembagaan Malaysia telah membuat pembahagian kuasa antara Kerajaan Persekutuan dengan

    Kerajaan Negeri. Negeri-negeri yang bergabung dalam persekutuan Malaysia diberikan hak,

    kuasa dan tanggungjawab seperti yang diperuntukkan dalam Perlembagaan Negeri.

  • 2

    b) Raja Berperlembagaan

    Raja Berperlembagaan bermaksud sistem pemerintahan beraja mengikut pembentukan

    dalam perlembagaan malaysia. YDPA bertindak berdasarkan Perlembagan Malaysia. Dalam

    pemerintahan Malaysia ialah institusi Raja Berperlembagaan yang bermaksud sistem

    pemerintahan beraja mengikut peruntukan dalam Perlembagaan Malaysia.

    Yang di-Pertuan Agong bertindak berdasarkan Perlembagaan Malaysia dan nasihat

    Perdana Menteri. Semasa menjalankan tugasnya, baginda tidak boleh bertindak sendirian

    kecuali dalam perkara tertentu Yang memerlukan budi bicara baginda untuk membuat keputusan.

    Yang di-Pertuan Agong dipilih daripada kalangan sembilan orang Raja Melayu daripada

    sembilan buah Negeri Melayu secara bergilirgilir.

    Pemilihan Yang di-Pertuan Agong dibuat mengikut peruntukan dalam Perlembagaan

    Malaysia.Yang di- Pertuan Agong Jawatan Yang di-Pertuan Agong diwujudkan sejak tahun

    1957. Tonggak negara dan Ketua Utama Negara.Merupakan simbol keutuhan dan perpaduan

    rakyat di negara ini. Sistem ini malah membantu memantapkan kewibawaan institusi beraja di

    negara kita di samping memberikan keseimbangan kepada raja yang menaungi rakyat serta

    rakyat yang dinaungi oleh raja.

  • 3

    c) Parlimen

    Pemerintahan Malaysia yang bercirikan demokrasi berperlimen dan raja berpelembagaan yang

    unik kerana Parlimen Malaysia terdiri daripada tiga komponen:-

    i. Yang Di-Pertuan Agong

    ii. Dewan Negara

    iii. Dewan Rakyat

    Setiap negara mempunyai kaedah dan sistem pemerintahan yang tersendiri. Terdapat

    berbagai nama yang diberikan untuk menggambarkan bentuk pemerintahan sesebuah negara

    seperti demokrasi, sosialis, monarki dan lain-lain. Dalam sistem berkenaan, terdapat jenis

    pemerintahan yang membenarkan penglibatan rakyat dalam mengurus dan mengemudi

    pemerintahan negara.

    Selain itu juga terdapat pemerintahan yang tidak memberi ruang kepada rakyat untuk

    terlibat dalam urusan pemerintahan negara. Sistem pemerintahan demokrasi amat bermakna bagi

    sesebuah negara yang mendaulatkan kebebasan rakyat. Ianya menggambarkan suatu sistem yang

    memberi keutamaan kepada suara dan kehendak majoriti rakyat. Istilah popular demokrasi

    kerajaan rakyat, dari rakyat untuk rakyat.

    Unsur penting dalam demokrasi ialah pemerintahan rakyat. Dalam sistem demokrasi yang

    berkuasa ialah rakyat. Demokrasi mempunyai makna yang bertentangan dengan autokrasi.

  • 4

    Dalam autokrasi, rakyat tidak boleh bersuara dan tidak dibenarkan terlibat dalam urusan

    pemerintahan negara.

    Parlimen adalah badan perundangan bagi kerajaan persekutuan, dan ia membuat undang-

    undang yang boleh dikuatkuasakan di seluruh negara.

    Parlimen meluluskan undang-undang persekutuan, membuat pindaan kepada undang-

    undang persekutuan yang ada, memeriksa dasar-dasar kerajaan, meluluskan perbelanjaan

    kerajaan dan meluluskan hasil-hasil cukai yang baru.

    d) Pilihan Raya

    Pilihan raya ialah proses memilih wakil rakyat unuk memerintah samada pada peringkat negeri

    mahupun persekutuan . Pemilihan ini dilakukan secara sulit dengan menggunakan prosedur yang

    telus dan teratur.

    Pemerintahan Malaysia memaparkan amalan demokrasi berparlimen dan raja

    berpelembagaan telah menjadikan pilihan raya sebagai proses memilih wakil rakyat untuk

    memerintah sama ada pada peringkat negeri atau persekutuan. Ini merupakan ciri penting sistem

    demokrasi berpalimen di Malaysia.

    Pemilihan ini dilakukan secara sulit dengan menggunakan prosedur yang telus dan

    teratur. Pengiraan undi dibuat secara terbuka dan keputusannya direkodkan. Calon yang

    mendapat undi terbanyak dikira menang yang dikenali dengan sistem majoriti mudah. Pilihan

    raya di Malaysia dijalankan oleh Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) yang ditubuhkan untuk

  • 5

    menjamin pilihan raya yang adil dan bebas tanpa tekanan parti pemerintah atau pembangkang.

    Keanggotaannya dilantik oleh Yang di-Pertuan Agong selepas berunding dengan Majlis Raja-

    Raja Melayu.

    Fungsi utama SPR adalah menentukan sempadan bahagian-bahagian pilihan raya,

    menjalankan pendaftaran pemilih dan mengendalikan pilihan raya sama ada pilihan raya umum

    atau pilihan raya kecil. Pilihan raya umum diadakan untuk memilih ahli Dewan Rakyat dan ahli

    Dewan Undangan Negeri secara serentak di seluruh Semenanjung Malaysia. Di Sarawak dan

    Sabah pula pilihan raya umum bagi Dewan Rakyat dan Dewan Undangan Negeri diadakan

    secara berasingan. Pilihan raya kecil diadakan apabila berlaku kekosongan kerusi di mana-mana

    kawasan Parlimen atau Dewan Undangan Negeri. Kekosongan itu berlaku mungkin disebabkan

    hal-hal tertentu seperti kematian, peletakan jawatan dan perlucutan jawatan. Pilihan raya kecil

    mesti diadakan dalam tempoh 60 hari bagi Semenanjung Malaysia dan 90 hari bagi Sarawak dan

    Sabah selepas kekosongan itu.

    Warganegara Malaysia bebas memilih dan menganggotai mana-mana parti politik yang

    mereka gemari dan boleh menjadi calon dan bebas untuk bertanding dalam pilihan raya.

    Seseorang yang ingin menjadi calon dalam pilihan raya mestilah warganegara Malaysia, berumur

    21 tahun, bermastautin di Malaysia, sempurna akal, bukan orang yang muflis, tidak memegang

    jawatan dalam perkhidmatan awam dan tidak disabitkan dengan sesuatu kesalahan oleh

    mahkamah. Seseorang warganegara akan hilang kelayakannya sebagai ahli Parlimen atau ahli

    Dewan Undangan Negeri jika dihukum penjara tidak kurang daripada 12 bulan atau didenda

    tidak kurang daripada RM2000 dan belum mendapat pengampunan.

    Badan Kehakiman mempunyai kuasa mendengar serta menentukan perkara sivil dan

    jenayah. Perkara sivil berkaitan dengan saman biasanya memerlukan afidavit. Perkara jenayah

    pula melibatkan kanun keseksaan. Badan Kehakiman boleh menentukan kesahihan undang-

    undang yang dibuat oleh badan perundangan dan pihak badan pelaksana. Badan kehakiman juga

    berkuasa mentafsir Perlembagaan Persekutuan dan Perlembagaan Negeri.

    Sistem mahkamah telah diwujudkan oleh Perlembagaan Malaysia untuk melaksanakan

    tugas kehakiman di negara ini. Mahkamah mempunyai kuasa mentafsirkan perlembagaan negara,

    mentafsirkan undang-undang, mengisytiharkan undang-undang bertulis Kerajaan Persekutuan

  • 6

    atau Kerajaan Negeri dan mempunyai kuasa mengisytiharkan sesuatu tindakan kerajaan tidak sah

    di sisi undang-undang. Mahkamah tidak boleh meminda undang-undang kerana perkara itu

    merupakan kuasa badan perundangan atau Parlimen.

    e) Kuasa Pemerintahan

    Malaysia merupakan sebuah negara demokrasi berparlimen yang mengamalkan konsep

    pengasingan kuasa. Kuasa pemerinahan dibahagikan kepada tiga bahagian iaiu badan

    perundangan ,badan pelaksana dan badan kehakiman.

    Malaysia ialah salah sebuah negara demokrasi berparlimen dan raja berpelembagaan

    yang mengamalkan konsep pengasingan kuasa. Ketiga-tiga badan ini harus dipegang oleh pihak

    yang berasingan untuk mengelakkan pembolotan kuasa.

    Perundangan merujuk pada undang-undang yang digubal oleh badan perundangan yang

    dipertanggungjawabkan oleh perlembagaan. Ianya Fungsi badan perundangan adalah menggubal

    undang-undang bagi menjamin keadilan dan kesejahteraan rakyat. Parlimen ialah badan

    perundangan yang bertanggungjawab menggubal undang-undang di negara kita. Parlimen terdiri

    daripada Yang di-Pertuan Agong, Dewan Negara dan Dewan Rakyat. Dewan Negara atau Senat

    merupakan dewan tertinggi dalam sistem pemerintahan negara. Dewan Negara mengandungi 69

    orang ahli. Ahli Dewan Negara yang digelar Senator i mewakili setiap negeri dan mereka

    dilantik tanpa melalui pertandingan dalam pilihan raya.

  • 7

    Dewan Negara ahlinya terdiri daripada individu yang telah memberikan sumbangan

    cemerlang dalam perkhidmatan awam, bidang profesional, atau bidang tertentu seperti

    perniagaan, perusahaan, pertanian, kesenian dan kebajikan, atau yang mewakili sesuatu

    kumpulan minoriti seperti Orang Asli. Keahlian Dewan Negara dilantik oleh Yang di-Pertuan

    Agong.

    Dewan Rakyat merupakan dewan terpenting kerana ahlinya dipilih oleh rakyat dalam

    pilihan raya umum. Dewan Rakyat mengandungi 219 orang ahli yang mewakili semua kawasan

    pilihan raya di seluruh negara. Tempoh jawatan bagi anggota ahli Dewan Rakyat ialah lima

    tahun. Tugas utama Dewan Rakyat adalah menggubal dan meluluskan undang-undang pada

    peringkat Dewan Rakyat.

    Badan pelaksanaan merupakan Jemaah Menteri atau Kabinet. Kabinet merupakan

    pembuat dasar tertinggi negara. TugasJemaah Menteri atau Kabinet adalah menggubal dasar-

    dasar kerajaan dalam semua perkara. Perdana Menteri merupakan Ketua Jemaah Menteri.

    Biasanya, Perdana Menteri atau Timbalan Perdana Menteri juga mengetuai sesebuah atau

    beberapa kementerian.

    Setiap kementerian bertanggungjawab menggubal dasar-dasar kerajaan, merancang serta

    menyelaras program pembangunan ekonomi dan sosial di negara kita. Setiap kementerian

    diketuai oleh seorang Menteri dan dibantu oleh Timbalan Menteri, Setiausaha Parlimen dan

    Setiausaha Politik.

    f) Parti parti politik

    Parti politik merujuk kepada sekumpulan orang yang mempunyai ideologi politik untuk

    mencapai malamat bersama. Parti-parti politik ini berjuang untuk mendapatkan kuasa

    pemerintahan. Secara umumnya parti politik merujuk kepada sekuimpulan orang yang

    mempunyai ideologi politik untuk mencapai matlamat bersama.

  • 8

    Parti-parti politik ini berjuang untuk mendapatkan kuasa. Ahli-ahlinya membayar yuran

    keahlian dan selalunya memberikan kesetiaan dan komitmen terhadap perjuangan parti. Selain

    ideologi politik, sikap perkauman juga menjadi asas pembentukan dan penyatuan ahli-ahli

    parti.Contohnya Parti Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO), Parti Cina Se-Tanah

    Melayu (MCA)dan Parti Islam Semalaysia (PAS) di negara kita. Parti-parti ini ditubuhkan

    dengan matlamat untuk menyatukan dan memelihara kepentingan kaum masing-masing.

  • 9

    3.0 Hak Kebebasan Rakyat Malaysia

    Perkara 10 Perlembagaan Persekutuan memberikan hak dan kebebasan kepada rakyat jelata

    Malaysia untuk bercakap dan bersuara, berhimpun secara aman dan tanpa senjata, serta

    membentuk persatuan. Ini membuktikan bahawa Malaysia adalah sebuah negara yang

    demokratik---bukannya penindas rakyat ataupun penyekat kepada hak-hak dan kebebasan

    mereka.

    Bagaimanapun, seluruh hak dan kekebasan ini pastinya mempunyai had dan sekatan yang

    berpaksikan kepada soal ketenteraman awam dan keselamatan nasional. Had dan batasan ini

    diwujudkan selaras dengan sensitiviti, persekitaran serta komposisi rakyat Malaysia yang

    berbilang latarbelakang. Matlamatnya adalah untuk mengelakkan pertembungan, perbalahan,

    pertelingkahan dan konflik di kalangan rakyat di negara yang majmuk. Had dan batasan

    kebebasan ini juga selaras dengan beberapa peruntukan di dalam Deklarasi Hak Asasi Manusia

    Sejagat yang diluluskan oleh Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) pada 10 Disember 1948.

    Contohnya, Perkara 19 Deklarasi Hak Asasi Manusia Sejagat menyatakan, setiap

    individu mempunyai hak kepada kebebasan bersuara dan pendapat. Tetapi, Perkara 29(2)

    deklarasi yang sama pula memaktubkan bahawa dalam melaksanakan seluruh hak dan

    kebebasan, setiap individu adalah tertakluk kepada sekatan-sekatan yang ditentukan oleh

    undang-undang khusus.

    Sekatan-sekatan ini adalah bagi memastikan keperluan-keperluan yang saksama terhadap

    moraliti, ketenteraman awam dan kesejahteraan umum di dalam suatu masyarakat yang

    demokratik. Perkara 29(3) deklarasi berkenaan pula menegaskan bahawa seluruh hak dan

    kebebasan tidak boleh mencanggahi seluruh matlamat dan prinsip PBB.

    Menurut Piagam PBB, antara matlamat dan prinsip PBB adalah pengamalan toleransi dan

    kehidupan bersama secara aman; bersatu memelihara keamanan dan keselamatan antarabangsa;

    menghapuskan seluruh ancaman kepada keamanan; pemansuhan tindakan-tindakan ganas; dan

    bertindak selaras dengan undang-undang antarabangsa untuk meleraikan persengketaan atau

    lain-lain tindakan yang menjejaskan keamanan.

  • 10

    Perkara 30 deklarasi yang sama pula memaktubkan bahawa tiada peruntukan dalam

    Deklarasi yang boleh ditafsirkan sebagai menggambarkan sesebuah negara, kumpulan atau

    individu mempunyai hak untuk melakukan apa-apa kegiatan atau melakukan apa-apa tindakan

    yang bertujuan untuk menghancurkan seluruh hak dan kebebasan yang termaktub dalam

    deklarasi.

    Kesimpulannya, hak dan kebebasan setiap insan manusia, walau di mana mereka berada,

    waimah di Malaysia, adalah terhad dan terbatas. Had dan batasan ini pula bukan disebabkan

    pihak yang mengenakan sekatan adalah tidak demokratrik. Sebaliknya kerana pihak yang

    mengenakan sekatan adalah bertanggungjawab untuk memelihara serta mempertahankan

    ketenteraman awam, keselamatan masyarakat, keselamatan nasional dan kelangsungan negara

    4.0 Sejarah Perlembagaan Malaysia

    Dari perspektif sejarah, Malaysia ialah sebuah negara yang mengamalkan sistem demokrasi

    berparlimen di bawah pentadbiran Raja Berperlembagaan dengan Seri Paduka Baginda Yang di-

    Pertuan Agong sebagai Ketua Negara. Parlimen ialah institusi terunggul dalam sesebuah negara

    yang mengamalkan prinsip-prinsip demokrasi. Parlimen Persekutuan Tanah Melayu terdiri

    daripada Dewan Negara dan Dewan Rakyat dirasmikan buat pertama kalinya pada 11 September

    1959.

    Berikut adalah kronologi peristiwa-peristiwa penting ke arah pembentukan sistem pemerintahan

    demokrasi berparlimen:

    1867

    Majlis Perundangan Negeri-negeri Selat dtubuhkan berikutan perpindahan pentadbiran Negeri-

    negeri Selat (Pulau Pinang , Singapura dan Melaka) dari Syarikat India Timur Inggeris ke

    Pejabat Kolonial. Majlis merupakan institusi pertama di negara yang mengadakan perbahasan

    dan perbincangan seperti ciri-ciri Parlimen moden.

    1896

    Negeri-negeri Melayu iaitu Perak, Selangor, Pahang dan Negeri Sembilan membentuk satu

  • 11

    gabungan Negeri-negeri Melayu Bersekutu. Perkembangan ini merintis jalan ke arah

    pembentukan satu sistem Kerajaan Persekutuan bagi seluruh negara seperti yang ada sekarang.

    Badan Perundangan Pusat masih belum wujud dan setiap negeri bergantung kepada Dewan

    Undangan Negeri masing-masing untuk membuat undang-undang.

    1909

    Majlis Mesyuarat Persekutuan (Federal Council) bagi Negeri-negeri Melayu Bersekutu dibentuk

    dengan pemusatan kuasa perundangan mengikut asas-asas- Parlimen. Majlis ini mempunyai 13

    orang ahli yang dilantik termasuk Raja keempat-empat Negeri Melayu Bersekutu, Residen

    Jeneral British, keempat-empat Residen British serta empat orang ahli tidak rasmi. Penubuhan

    Majlis ini merupakan satu langkah ke arah pemerintahan sistem demokrasi berparlimen.

    1927

    Raja-raja Negeri Melayu Bersekutu berhenti menjadi Ahli Majlis Mesyuarat Persekutuan.

    Tempat Raja-raja digantikan dengan empat orang ahli tidak rasmi. Perubahan terus berlaku

    melibatkan bilangan serta tanggungjawab ahli Majlis. Majlis merupakan satu-satunya badan

    yang dilantik sepenuhnya sehingga meletusnya Perand Dunia Kedua pada Diesember 1941.

    1942

    Pemerintahan Jepun di Tanah Melayu (1942-1945) menyebabkan terhalangnya perkembangan

    perlembagaan tetapi peristiwa itu telah melahirkan kesedaran politik dalam kalangan masyarakat.

    1946

    Sebuah Majlis Penasihat (Advisory Council) dibentuk dan dianggotai oleh 13 oang ahli mewakili

    Neger-negeri Melayu dan dua buat Negeri Selat Melaka dan Pulau Pinang.

    British cuba menyatukan ketiga-tiga sistem pentadbiran (Negeri Melayu Bersekutu, Negeri

    Melayu Tidak Bersekutu , Negeri Selat Pulau Pinang dan Melaka) Melalui rancangan Kesatuan

    Malaya (Malayan Union). Malayan Union ditentang hebat terutama oleh orang-orang Melayu

    yang dipimpin oleh Dato Onn Jaafar, Yang Dipertua UMNO ketika itu, Malayan Union

    ditentang kerana diyakini akan menggugat kedaulatan Raja-raja Melayu.

    1948

    Penentangan terhadap Malayan Union menghasilkan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu

  • 12

    1948. Melalui perjanjian ini Majlis Penasihat digantukan dengan Majlis Perundangan

    Persekutuan (Federal Legislative Council) dengan jumlah ahli yang dilantik seramai 75 orang (3

    hali ex-officio, 11 orang ahli dari Negeri-negeri Melayu dan Negeri-negeri Selat, 11 orang

    pegawai British dan seramai 50 orang ahli tidak rasmi). Buat pertama kali Majlis Perundangan

    mempunyai kelebihan dua pertiga bilangan suara ahli tidak rasmi

    Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 merupakan satu langkah British untuk merangka

    dasar-dasar asas kerajaan berparlimen.

    1951

    Sistem Ahli (Member System) yang menjadi perintis kepada sistem kerajaan berkabinet/ Jemaah

    Menteri seperti yang ada pada hari ini diperkenalkan. Dalam sistem ini ahli-ahli diberikan

    beberapa portfolio di bawah tanggugjawab mereka.

    1952

    Raja-raja Melayu telah mengurniakan sebuah cCokmar kepada Majlis Perundangan Persekutuan.

    Cokmar mempertingkatkan lagi status Majlis kerana Cokmar merupakan satu lambang

    keagungan, kehormatan sinonim dengan kebesaran sistem demokrasi berparlimen.

    1953

    Persuruhjaya Tinggi berhneti mempengerusikan Majlis dan tempat beliau digantikan dengan

    Yang di-Pertua yang dilantik iaitu Dato Sir Mahmud bin Mat.

    1955

    Majlis Perundangan Persekutuan yang ditubuhkan di bawah Perjanjian Persekutuan Tanah

    Melayu 1948 dibubarkan untuk membolehkan Kerajaan mengadakan pilihan raya umum buat

    pertama kalinya bagi memilih ahli-ahli untuk mewakili wakyat di Majlis Perundangan

    Persekutuan. Dalam pilihan raya umum pada Julai 1955 Parti Perikatan, gabungan UMNO,

    MCA dan MIC berjaya memenangi 51 daripada 52 buah kerusi yang telah dipertandingkan.

    YTM Tunku Abdul Rahman Putra dilantik sebagai Ketua Menteri Persekutuan Tanah Melayu

    dan beliau membentuk kKabinet atau Jemaah Menteri Pertama Tanah Melayu. Ahli Majlis

    Perundangan Persekutuan bertambah kepada 98 orang iaitu 52 orang yang dipilih melalui pilihan

    raya umum (menggantikan 50 orang ahli tidak rasmi), 35 oang ahli yang dilantik mewakili

  • 13

    kepentingan kepentingan tertentu, dan 11 orang lagi terdiri daripada Menteri Besar dan wakil-

    wakil negeri. Ini ialah satu tanda kemajuan yang besar dalam perkembangan sistem demokrasi

    berpalimen tanah air.

    1956

    YTM Tunku Abdul Rahma Putra, Ketua Menteri Tanah Melayu mengetuai satu misi ke London

    untuk menuntuk kemerdekaan. Kerajaan British bersetuju seupaya sebuah kerajaan sendiri yang

    bertanggungjawab sepenuhnya dalam hal ehwal dalam negeri dimulakan dengan serta merta.

    1957

    Satu Perlembaganan bagi Tanah Melayu telah digubal oleh badan bebas terdiri daripada pakar

    undang-undang beberapa buah negara Komanwel yang diketuai oleh Lord Reid. Perlembagaan

    diterima sebulat suara oleh Majlis Perundangan Persekutuan. Sistem demokrasi berparlimen

    yang berpandukan model Wetminster adalah yang terbaik bagi negara ini.

    1956

    YTM Tunku Abdul Rahma Putra dilantik sebagai Perdana Menteri yang pertama dengan Jemaah

    Menteri seramai 12 orang.

    Pada 31 Ogos 1957 pengisytiharan kemerdekaan diadakan di Stadium Merdeka.

    Majlis Perundangan Persekutuan menjalankan tanggungjawab sebagai sebuah Dewan Parlimen

    sehingga dibubarkan pada Jun 1959.

    Dengan Tercapainya kemerdekaan, negara buat pertama kali mempunyai lambang tumpuan taat

    setia iaitu Ketua Negara yang bergelar Yang di-Pertuan Agong. Baginda ialah DYMM Tuanku

    Abdul Rahman ibni Al -Marhum Tuanku Muhammad. Mengikut Perlembagaan Persekutuan,

    yang di-Pertuan Agong ialah seorang Raja yang berperlembagaan dan dipilih oleh Majlis Raja-

    Raja.

    1959

    Satu pilihan raya umum diadakan. Berikutn itu sistem Parlimen dua Dewan yang mengandungai

    institusi Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong, Dewan Negara dan Dewan Rakyat

    dibentuk.

  • 14

    Mesyuarat Pertama, Penggal Pertama Parlimen diadakan di Dewan Tunku Abdul Rahman pada

    11 September 1959. Dewan Rkyat dengan 10 orang ahli yang dipilih rakyat mula bersidang buat

    pertama kalinya pada hari itu. Dewan Negara yang mengandungi 38 orang ahli yang dilantik

    juga bersidang pada hari yang sama. Pada hari bersejarah itu bermulalah sistem pemerintahan

    demokrasi berparlimen di tanah air yang merdeka.

    1961

    Usul untuk menyatukan Persekutuan Tanah Melayu, Sabah, Sarawak dan Singapura oleh YTM

    Tunku Abdul Rahman diluluskan oleh Dewan Rakyat dan pada 18 Oktober 1961 pertemuan

    diadakan antara YTM Tunku dengan Perdana Menteri Great Britain di London. Kedua-dua pihak

    bersetuju dengan cadangan penubuhan Malaysia.

    1962

    Suruhajaya Cobbold di bawah pimpinan Lord Cobbold ditugaskan untuk mengkaji pendapat

    rakyat Sabah dan Sarawak mengenai kemasukan negeri tersebut ke dalam Malaysia. Sebahagian

    besar rakyat negeri berkenaan bersetuju dengan konsep Malaysia dan Penyata Suruhanjaya

    Cobbold diterima.

    1962

    Perjanjian Malaysia antara Persekutuan Tanah Melayu, United Kingdom of Great Britain dan

    Ireland Utara, Sabah dan Sarawak telah dicapai. Semua pihak bersetuju dengan terma Malaysia

    Agreement. Dewan Undangan Sabah, Sarawak dan Singapura meluluskan resolusi yang

    membolehkan penubuhan Malaysia. Pengisytiharan Malaysia diadakan pada 16 September 1963.

    Dewan Rakyat ketika itu mempunyai 159 orang ahli iaitu 104 orang Tanah Melayu, 16 orang

    dari Sabah, 24 dari Sarawak dan 15 orang dari Singapura manakala Dewan Negara pula

    mempunyai 50 orang ahli iaitu 28 orang mewakili 14 Dewan Undangan Negeri dan 22 orang

    dilantik oleh Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong.

    1963

    Seri Paduka Baginda Yang di-Pertua Agong III merasmikan pembukaan bangunan Parlimen

    berhampiran Tasik Perdana pada 2 November 1962.

  • 15

    Parlimen pertama dibubarkan pada 1 Mac 1964 dan pilihan raya umum diadakan pada 25 April

    1964. Bilangan kerusi Dewan Rakyat terus bertambah hingga kepada 222 kerusi pada Parlimen

    yang ke-12.

    5.0 Perlembagaan Malaysia

    Profesor Dicey berpendapat bahawa undang-undang perlembagaan mengandungi dua prinsip

    sahaja iaitu Prinsip Kedaulatan Parlimen dan Prinsip Kedaulatan Undang-Undang. Walau

    bagaimanapun, seperti mana yang dijelaskan oleh Tun Mohamad Salleh Abas (dalam Salleh

    Abbas, 1986), takrif yang diberikan tersebut tidak mencukupi kerana apa yang terkandung dalam

    perlembagaan itu merangkumi sesuatu yang lebih luas. Beliau juga telah menjelaskan bahawa

    perlembagaan itu ialah suatu surat atau surat cara yang mengandungi semua undang-undang

    tertinggi yang difikirkan mustahak bagi mewujudkan sebuah negara yang moden. Undang-

    undang tertinggi inilah yang menjadi punca bagi kesemua undang-undang sama ada yang sudah

    atau akan dibuat.

    Sejauh mana kebenaran pendapat yang dikemukakan oleh kedua-dua tokoh tersebut

    belum dapat dipastikan memandangkan saya sendiri tidak memiliki ilmu yang tinggi mengenai

    konsep yang dibincangkan itu. Jadi adalah diharapkan melalui kajian-kajian keperpustakaan atau

    pembacaan saya berkaitan tajuk yang dibincangkan, saya bukan sahaja dapat menjawab

    persoalan tersebut, malah dapat menjelaskan beberapa konsep lain yang juga sinonim dengan

    tajuk yang dibincangkan ini. Perlembagaan bermaksud undang-udang yang dipersetujui bersama

    melalui badan perundangan. Malaysia mempunyai dua jenis perlembagaan:

    i. Perlembagaan bertulis

    ii. Perlembagaan tidak bertulis

    Kedua-dua perlembagaan tersebut memainkan peranan yang penting:

    i. Mengekalkan keharmonian masyarakat

    ii. Memastikan pemerintahan dan pentadbiran negara berjalan dengan lancar

    iii. Memberi jaminan perlindungan kepada rakyat .

  • 16

    6.0 Konsep Perlembagaan

    Hasil daripada rujukan dan pembacaan daripada beberapa sumber yang relevan, dapati agak

    banyak definisi yang dikemukakan oleh tokoh-tokoh berkaitan bagi konsep perlembagaan itu,

    antaranya:

    1. A. S. Hornby dalam Oxford Advanced Learners Dictionary.

    Perlembagaan dimaksudkan sebagai satu sistem berkerajaan di mana undang-undang dan

    prinsip-prinsip kerajaan tersebut berpandukan bagaimanakah sesebuah negara itu diperintah.

    2. Geoffrey Marshall dan Graeme C.Moodie dalam Some Problems of the Constitution.

    Perlembagaan sebagai satu komposisi (gabungan) dan fungsi kepada prinsip bahagian-bahagian

    tertentu sesebuah negara yang mengawal kerajaan atau badan yang dikenali sebagai rakyat.

    3. C.H. Pritchett dalam International Encyclopedia of Social Sciences.

    Perlembagaan sesebuah negara itu sebagai satu rangka kerja peraturan perundangan yang

    menjadikan atau membuatkan sistem pemerintahan negara itu.

    4. C.A. Leeds dalam bukunya, Politics.

    Perlembagaan sesebuah negara bermaksud sebagai prinsip-prinsip atau dasar-dasar penting

    berpandukan kepada cara mana negara itu diperintah dan diisytiharkan, sama ada dalam undang-

    undang, adapt kebudayaan atau Majlis Piagam Perjanjian.

    5. C.F. Strong dalam bukunya Modern Political Constitution.

    Perlembagaan sebagai koleksi prinsip-prinsip kuasa pemerintah, hak-hak memerintah dan

    hubungan antara keduanya akan diubah.

    6. R.N. Gilchrist dalam bukunya Principles of Political Science.

    Perlembagaan mengandungi satu badan atau peraturan bertulis atau tidak bertulis yang dapat

    mengenal pasti kerajaan yang dibentuk, satu pembentukan kuasa untuk pelbagai organisasi

    kerajaan dan prinsip-prinsip umum yang akan menggunakan kuasa ini. Pada asasnya,

    perlembagaan ditakrifkan sebagai prinsip asas yang mengasaskan sesebuah negara dan

  • 17

    memperkenalkan sistem pemerintahan seperti yang termaktub sama ada dalam undang-undang

    atau adat perundangan. Perlembagaan adalah sejenis undang-undang yang mengandungi

    peraturan-peraturan yang boleh dikuatkuasakan. Beberapa konsep penting yang berkaitan dengan

    perlembagaan adalah:

    Perlembagaan merupakan undang-undang yang mengandungi peraturan serta prinsip

    sebagai asas kepada pembentukan kerajaan dan juga panduan kepada kerajaan untuk

    melaksanakan kuasa dan mentadbir negara Perlembagaan sesebuah negara boleh wujud dalam

    bentuk bertulis dan juga tidak bertulis. Perlembagaan Malaysia adalah contoh perlembagaan

    bertulis. Contoh perlembagaan tidak bertulis ialah perlembagaan United Kingdom.

    Perlembagaan menjadi asas penting untuk menjamin kesinambungan pentadbiran dan

    kestabilan politik. Ia menjamin pentadbiran yang cekap, jujur, ikhlas, telus dan adil serta

    menjamin taat setia rakyat yang tidak berbelah bagi kepada negara.

    Perlembagaan merupakan satu dokumen yang mengandungi semua susunan peraturan

    dan undang-undang dasar yang penting . Perlembagaan menentukan bidang kuasa

    pemerintahan,bentuk sesebuah kerajaan dan hak-hak rakyat . Perlembagaan juga menyatakan

    kuasa dan peranan setiap institusi seperti eksekutif, perundangan dan kehakiman .

    7.0 Konsep Ketinggian Perlembagaan Malaysia

    Perlembagaan Persekutuan adalah undang-undang tertinggi di Malaysia dan menjadi tunggak

    kepada semua undang. Semua undang yang digubal tidak boleh bercanggah dengan

    perlembagaan persekutuan ,jika wujud percanggahan, undang-undang tersebut dianggap tidak

    sah . Badan eksekutif , kehakiman dan perundangan tertakluk kepada kehendak Perlembagaan

    Persekutuan . Yang Dipertuan Agong perlu menjalankan tugas mengikut bidang kuasa yang

    diperuntukkan kepadanya dalam Perlembagaan.

  • 18

    8.0 Perlembagaan Bertulis dan Perlembagaan Tidak Bertulis

    Perlembagaan bertulis Malaysia merupakan sumber undang-undang yang utama di Malaysia .

    Merupakan undang-undang yang diluluskan oleh badan perundangan.

    Contoh-contoh perlembagaan bertulis :

    i. Perlembagaan Persekutuan

    ii. Perlembagaan Negeri

    iii. Akta

    iv. Enakmen

    v. Ordinan

    vi. Perundangan subsidiari

    vii. Undang-undang Islam

    Merujuk kepada undang-undang Malaysia yang tidak dikanunkan oleh badan perundangan dan

    tidak terdapat dalam Perlembagaan Persekutuan dan Perlembagaan Negeri .

    Contoh-contoh perlembagaan tidak bertulis :

    i. Undang-Undang Lazim(Common Law)

    ii. Keputusan-Keputusan Mahkamah

    iii. Undang-Undang Hindu

    iv. Undang-Undang Adat :

    Adat Perpatih

    Adat Temenggung

  • 19

    9.0 Pindaan Perlembagaan Malaysia

    Setiap perlembagaan bertulis mengalami perubahan atau boleh dipinda dari semasa ke

    semasa. Pindaan perlembagaan dibuat kerana sikap, fahaman dan kehendak rakyat telah berubah.

    Kadangkala keputusan mahkamah juga menyebabkan perlembagaan dipinda. Sejak

    Perlembagaan Persekutuan tanah Melayu digubal, ianya telah mengalami beberapa perubahan

    dan pindaan. Namun begitu, pindaan dan perubahan yang dibuat itu, sehingga kini masih kekal

    dengan sifat dalam lingkungan rangka perlembagaan asal yang telah diwujudkan itu.

    Perubahan dan pindaan yang dilakukan dalam perlembagaan itu adalah didasarkan

    kepada beberapa perubahan yang berlaku di negara kita. Ini merupakan suatu perkara yang biasa,

    lebih-lebih lagi apabila terdapat sesuatu perkara dalam perlembagaan yang dirasakan tidak begitu

    sesuai lagi. Contohnya, apabila Persekutuan Tanah Melayu bertukar menjadi Malaysia dengan

    kemasukan Sabah dan Sarawak, perlembagaan telah dipinda supaya dapat disesuaikan sesuatu

    undang-undang itu dengan konsep Malaysia. Satu lagi peristiwa yang membawa kepada pindaan

    perlembagaan ialah tragedi berdarah 13 Mei 1969. ianya berkaitan dengan soal kebebasan hak

    asasi serta kesetiaan kepada Raja dan Perlembagaan.

    Kebebasan asasi untuk bercakap, berhimpun dan menubuhkan persatuan sewengang-

    wenangnya tanpa kawalan mencetuskan perkara yang tidak diingini. Di kalangan orang bukan

    Melayu misalnya, telah dengan lantangnya mempersoalkan kedudukan raja-raja, hak

    keistimewaan orang Melayu dan bahasa Kebangsaan. Akibat daripada tercetusnya peristiwa

    berdarah 13 Mei 1969 itu, Parlimen pada tahun 1967 telah meluluskan akta meminda Perkara 10

    Perlembagaan Malaysia mengenai kebebasan bersuara, berhimpun dan berpersatuan. Terdapat

    empat perkara yang dilarang bagi perbincangan umum, iaitu perkara-perkara yang dianggap

    sensitif, seperti soal kewarganegaraan, kedudukan orang Melayu dan Bumiputera, Bahasa

    Kebangsaan, dan kedaulatan Raja-Raja Melayu.

    Perlembagaan Malaysia juga sentiasa dikaji dari semasa ke semasa. Jika perlu ianya akan

    dipinda dan diubah mengikut kehendak pemimpin dan kerajaan yang memerintah. Kali terakhir

    berlaku pindaan Perlembagaan ialah semasa Dewan Rakyat bersidang pada bulan Ogos 1983

    yang lalu. Dalam persidangan Dewan Rakyat pada bulan Julai 1983, Dewan telah meluluskan

    beberapa rang undang-undang yang kemudian diluluskan oleh Dewan Negara.

  • 20

    10.0 Isu-Isu Semasa Berkaitan Amalan Demokrasi Di Malaysia

    Perlembagaan adalah undang-undang tertinggi dan mutlak yakni tidak dapat dibantah atau

    dilangar. Oleh sebab itu mana perundangan atau hukum yang tidak mematuhi atau bercanggah

    dengan Perlembagaan persekutuan akan terbatal secara automatik. Walaupun pelembagaan

    adalah satu alat yang terbaik bagi menjaga keamanan Negara namun ianya disalah guna oleh

    orang yang tidak bertanggungjawab. Perlembagaan juga diguna untuk melawan hukum islam

    yang diguna pakai dalam mahkamah syariah kerana hukum syariah terletak dibawah

    perlembagaan. Oleh itu banyak isu yang terjadi didalam Negara diselesaikan secara tidak

    rasional.

    Muzakarah jawatankuasa Majlis fatwa kebangsaan Malaysia yang bersidang untuk kali

    ke 82 pada 5-7mei 2008 telah memutuskan ALLAH ialah kalimah suci bagi agama islam dan

    hak mutlak bagi orang islam.Namun disebabkan islam tidak dijadikan agama rasmi di sabah dan

    Sarawak, undang ini tidak dapat dilaksanakan di sana. Oleh itu orang yang bukan beragama

    islam boleh mengunakan ALLAH untuk merujuk kepada tuhan mereka. Selain itu kitab bible

    yang ditulis dalam bahasa melayu juga boleh digunakan disana dan mengunakan ALLAH untuk

    membawa maksud tuhan kepada mereka. Ini akan menyebabkan kekeliruan kepada orang yang

    baru memeluk agama islam atau tidak begitu arif dengan ajaran islam. Keadaan ini tidak dapat

    dihalang kerana dalam perjanjian perkara 20 Sabah dan Sarawak sebelum menyertai Malaysia

    pada 16 September 1963 perkara 1 merujuk kepada agama islam tidak akan menjadi agama

    rasmi di semua wilayah borneo dan tiada agama yang diiktiraf sebagai agama rasmi di borneo.

    Oleh itu rakyat borneo bebas mengamalkan mana-mana agama.

  • 21

    Seterusnya, isu melayu murtad. Istilah melayu murtad bukan bermaksud melayu keluar

    dari melayu tetapi membawa maksud melayu yang keluar daripada ajaran islam kepada fahaman

    lain. Semasa Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu pada 31 januari 1948 dimana orang

    Melayu hendaklah beragama islam. Ini menyebabkan Islam itu sinonin dengan orang Melayu.

    Masalah timbul apabila ramai melayu murtad pada masa kini. Berdasarkan perundangan Islam

    sesiapa yang murtad boleh dibunuh selepas tempoh bertaubat telah habis atau sesorang itu tidak

    mahu menerima islam selepas diajar. Namun yang demikian oleh kerana perlembangaan

    Malaysia perkara 3(1) membenarkan mana-mana rakyat Malaysia bebas menganuti dan

    mengamalkan mana-mana agama yang mereka hendaki tanpa sebarang halangan selagi tidak

    bercanggah dengan perlembagaan Malaysia.

    Oleh disebab itu undang islam tidak dapat dilaksanakan bagi membendung masalah ini.

    Masalah ini juga membawa kepada penukaran status agama didalam kad pengenalan dan

    dokumen pegenalan yang lain. Disebabkan melayu itu islam jadi timbul masalah apabila

    seseorang melayu yang murtad itu ingin menukar status agamanya kepada agama lain tidak

    diluluskan oleh mahkamah. Ini boleh menimbulkan kekeliruan terhadap status agama seseorang

    itu. Masalah ini dirumitkan lagi apabila seorang yang murtad ingin berkahwin dengan pasangan

    yang bukan beragama islam secara sah mengikut undang-undang tidak dapat dilakukan kerana

    seseorang yang berstatus islam hendaklah mengahwini orang islam. Oleh itu timbul kecelaruan

    dalam sistem perundangan dan pendaftaran di Malaysia.

    Penyebaran fitnah dan gambar-gambar yang mengaibkan melibatkan pemimpin bukan

    sahaja dikalangan pemimpin kerajaan malahan pemimpin pembankang dan yang terbaru

  • 22

    melibatkan yang dipertuan agong. Kebebasan bersuara yang dibenarkan oleh perlembagaan telah

    disalah guna dan disalah tafsirkan oleh segelintir golongan yang cuba mengambil kesempatan

    untuk kepentingan sendiri. Kewujudan Media sosial meburukkan lagi keadaan seperti mecurah

    minyak kedalam api. Pemansuhan akta hasutan memburukan lagi keadaan kerana meberi ruang

    yang lebih luas untuk seseorang itu meyebar fitnah. Walaupun ada tindakan diambil oleh pihak

    berwajid namun dia tidak menyeluruh dan bersikap pilih bulu. Seharusnya kerajaan sepatutnya

    memandang serius perkara ini. kadang kala perkara ini berlaku disebabkan kerajaan tidak peka

    kepada aduan rakyat atau dasar kerajaan yang dilakukan tidak dapat diterima rakyat. Oleh itu

    rakyat bertindak memberontak untuk memdapat perhatian kerajaan.

    Pada 7 november 2014 mahkamah rayuan membuat satu kejutan kepada seluruh raykat

    Malaysia dimana mahkamah rayuan menerima rayuan daripada 3 lelaki bersabit dengan

    hukumun yang telah dijatuhkan oleh mahkamah syariah negeri Sembilan dibawah seksyen 66

    enekmen jenayah syariah negeri Sembilan iaitu berpakain silang jantina. Disabitkan kesalah ini

    mereke boleh dikenakan denda maksimun RM1000, penjara sehingga 6 bulan atau kedua-

    duanya. Tindakan mahkamah menerima rayuan menyebabkan hukuman yang dijatuhkan oleh

    mahkamah syariah negeri Sembilan terbatal. Ini kerana seksyen 66 ini didapati bercanggah

    dengan perlembagaan Malaysia perkara 5(1) kebebasan diri , perkara 8(1&2) kesamarataan,

    perkara 9(2) larangan buang negeri dan kebebasan bergerak dan perkara 10(1) kebebasan

    bercakap berhimpun dan bergerak. Keputusan mahkamah ini menunjukan bahawa undang-

    undang manusia lebih tinggi dari undang-undang islam. Keputusan ini jugak menimbulkan rasa

    tidak puas hati umat islam dengan sistem perundangan Malaysia.

    11.0 Kesimpulan

    Sebagai kesimpulannya, kita sebagai rakyat Malaysia tidak kira bangsa, agama dan adat resam

    perlu menyedari hak dan tanggujawab kita sebagai rakyat Malaysia. Setiap rakyat mempunyai

    hak dan harus menggunakan hak itu dengan sebaiknya. Tambahan pula, kita sebagai rakyat

    Malaysia harus mengekalkan amalan demoksai agar ianya telus serta menghormati pemimpin-

    peminpin kerana mereka adalah tulang belakang negara Malaysia tercinta ini.