1937_ Alfred Adler Levensproblemen

  • View
    215

  • Download
    2

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Individualpsychologie, Alfred Adler

Text of 1937_ Alfred Adler Levensproblemen

LEVENSPROBLEMEN Alfed Adler Uitgave Bijleveld Utrecht 1937Het boek Levensproblemen is ontstaan uit een stenografisch verslag van een serie voordrachten en discussies die Adler vlak voor zijn dood tijdens een vakantiecursus in Zweden heeft gehouden. De heer Ronge vertaalde ze en stelde het boek samen. Er is, voor zover mij bekend, maar n druk van verschenen. Ik heb de oude spelling zoveel mogelijk vervangen om de leesbaarheid te vergroten. (Adrie van der Horst)

INHOUD. Voorbericht van de Vertaler Hoofdstuk. I. Voorbereiding is alles. Het streven moet zich richten op eeuwigheidswaarde. Ieder mens kan alles. (Blz. 8) II. Leven is het overwinnen van tegenstand. Erfelijkheid en milieu zijn bouwstenen. (Blz. 15) III. Het kind zoekt een succesmogelijkheid. De opvoeder moet hem deze verschaffen. Het kind zoekt soms in een verkeerde richting. Discussie: Bedwateren. Grootspraak. Masturbatie. (Blz.19) IV. Het kind moet zich in het leven vriendelijk uitgenodigd voelen. Moederliefde. Armoede. Ziekten en lichaamsgebreken. (Blz. 28) V. Gevaarlijke punten in de loop van de ontwikkeling. Geboorte van een jonger kind. Ziekte. School. Discussie: Het onbewuste. jeugdherinneringen. Linkshandigheid. Stotteren. Schuld van de opvoeding. Verantwoordelijkheid. Beloning en straf. Onanie. (Blz. 32) VI. School. Intelligentie en training. Cijfers. Zittenblijven. Ontmoediging op school. Discussie: Stotteren. Hoofdpijn. Masturbatie. Opleiding tot psycholoog. Technische wenken. (Blz. 43) VII. Vervolg School. Verandering van onderwijzer.Verering voor onderwijzers. Schoolwisseling. Begaafdheid, karakter en training. Seksuele voorlichting. Ongelijke waardering van de geslachten. (Blz. 49) VIII. Profylaxe. Deugdelijk erfgoed op zichzelf geen waarborg. Puberteitsmoeilijkheden. Schadelijke factoren in de samenleving. Discussie: Hersenziekte. Stotteren. Tabaksgebruik. Schoolrapporten en examens. Drankzucht. Nervositeit. (Blz. 53) IX. Over de neurose. Het begrip neurose. Prikkelbaarheid. Ja ... maar Verkeerde mening. Ontmoediging. Krankzinnigheid. Schizofrenie. Melancholie. Manie. De mogelijkheid tot genezing van zielsziekten. Discussie: Strenge vader, toegevende moeder. Hoe verwenning te vermijden. Slikbezwaren. Activiteit en neurose. Pessimisme. 1Alfed Adler LEVENSPROBLEMEN Uitgave Bijleveld Utrecht 1937

(Blz. 3)

Minderwaardigheidscomplex.

(Blz. 58)

X. Over misdadigheid. Prostitutie Discussie: Moedeloosheid. Angst. Seksuele losbandigheid. Huilerig en driftig. Domheid. (Blz. 70) XI. Over drankzucht. Andere verslaafdheden. Opium. Cocane.Discussie: Aangenomen kinderen. Altrusme. Menstruatie. (Blz. 78) XII. Over Perversiteiten. Fetisjisme. Masturbatie,.Sadisme. Masochisme. Homoseksualiteit. Impotentie.Discussie: Het kind in de rij van de andere kinderen. Dromen. Duur van een behandeling. Gewetenswroeging. Vergeetachtigheid. Verwenning. (Blz. 84) XIII. Liefde en Huwelijk Discussie: Gemeenschapsgevoel. Godsdienst. Weetgierigheid en seksualiteit. Ouders en kinderen. (Blz. 92) XIV. Massapsychologie Discussie: Geval van Freud in het licht van de Individualpsychologie. Het probleem van de sterilisatie. (Blz. 98) XV. Over de zin van het leven Discussie: Suggestie in de opvoeding. Geneesbaarheid van de Schizofrenie. Wilszwakte. Intelligentietests. (Blz. 103) XVI. Over psychoanalyse en Individualpsychologie. Causaliteit. Trauma. Lustprincipe. Finaliteit. Evolutie. Het Onbewuste. Overdracht. (Blz. 108)

2Alfed Adler LEVENSPROBLEMEN Uitgave Bijleveld Utrecht 1937

VOORBERICHT VAN DE VERTALER. Tijdens de voorbereiding van deze uitgave bereikte ons het bericht van de dood van Alfred Adler (geb. 1870). Kort te voren was hij gedurende een aantal weken in ons land geweest en had er een lange reeks voordrachten gehouden. Daarbij was duidelijk gebleken, hoe men hem hoe langer hoe beter leerde begrijpen en waarderen. Hij was gedurende dit bezoek even vol werklust en geestdrift als altijd, onvermoeibaar. Dit plotselinge einde had wel niemand verwacht. Van Holland had hij zich voor een tournee naar Engeland en Schotland begeven. Nog aan het begin van deze voordrachtenreeks is hij op 28 Mei 1937 te Aberdeen in Schotland, waar hij een cursus aan de universiteit gaf, plotseling op straat overleden. Adler is dus in t harnas gestorven, weggerukt uit een leven, gewijd aan het welzijn van de menselijke samenleving. Steeds was hij er van vervuld anderen te helpen, zieken te genezen, gezonden voor te lichten. Ook al heeft hij de door hem ontdekte waarheden en samenhangen alom weten te verbreiden en ingang te doen vinden, toch laat hij door zijn bijzondere persoonlijke eigenschappen een door niemand te vervullen plaats achter. Als propagandist van zijn leer is hij niet te evenaren. Deze leer, hoe eenvoudig zij ook schijnt, is in werkelijkheid moeilijk te vatten en nog moeilijker te hanteren. Adler was zowel in de theorie als in de toepassing van zijn leer een onovertroffen meester en dit meesterschap kwam in zijn voordrachten telkens tot uiting. Een van zijn leerlingen (Ferd. Birnbaum) heeft daarover gezegd: Wenn Adler vor uns auf dem Katheder spricht, so gibt es ein paar kluge Worte ber allgemeine Dinge und dann formt er das Schicksal eines Mensen so plastisch vor uns, dasz wir verwundert umblicken, als hrten wir diesen Mensen hinter uns atmen. ja, wir blicken verstohlen in uns selbst hinein und gestehen uns verschwiegen: Dies und jenes knnte sich auch in uns begeben haben. Ook wanneer Adler de hem gedurende een discussie gestelde vragen beantwoordde, moest men hem dikwijls bewonderen. Hoe wist hij uit de nuances van een korte vraag de psyche van de steller te ontdekken, hoe gaven zijn antwoorden gewoonlijk, behalve van grote ervaring en mensenkennis, tevens blijk van diepe wijsheid en praktisch inzicht. Daarom was Adler eigenlijk altijd nieuw, en dit juist voor hen, die hem veel gehoord hadden. Hij deed zijn toehoorders de Individualpsychologie telkens weer opnieuw ontdekken. Trouwens zijn gehele persoonlijkheid oefende een grote bekoring uit, zodat hij zich overal talloze trouwe vrienden heeft verworven. Deze bekoring dankte hij o.a. aan zijn grote en oprechte eenvoud, vooral echter aan zijn standvastig idealisme. Door dit laatste wist hij anderen te bezielen en hun een taak te wijzen. Het boek, dat de lezer hier in vertaling wordt aangeboden, is ontstaan uit het stenografische verslag van een serie voordrachten en de daarbij aansluitende discussies, zoals door Adler tijdens een vakantiecursus in Zweden werd gehouden. Het is nog aangevuld met een hoofdstuk over het seksuele vraagstuk, waarvan de vertaler het Engelse manuscript n dag vr het overlijden van de schrijver ontving. Waarschijnlijk zal dit boek, dat nog in geen andere taal verschenen is, de vrienden van Adler welkom zijn, want ook al is zonder twijfel veel van de eigen stijl door de vertaling verloren gegaan, toch treft men er de leermeester a.h.w. in levenden lijve in aan. Hij onthult hier zijn geest en de techniek, waarmede hij de hem gestelde vragen aanvatte, in menig opzicht wellicht duidelijker, in ieder geval anders, dan in zijn direct voor de pers geschreven werken. Iets van het persoonlijke contact is er in behouden gebleven. Bovendien laat hij zich hier en daar over bepaalde vraagstukken, bijv. dat van de psychosen, uitvoeriger en stelliger uit, dan in zijn andere werken. Om deze redenen behoort dit boek waarschijnlijk tot zijn meest aantrekkelijke geschriften. 3Alfed Adler LEVENSPROBLEMEN Uitgave Bijleveld Utrecht 1937

Adler was een meester in de kunst van het raden. Gaf men hem een ziektegeschiedenis ter bespreking, dan bleef hij telkens bij schijnbaar onbetekenende mededelingen stilstaan en trok daaruit de meest onverwachte en verstrekkende conclusies. Deze op het eerste gezicht voorbarig lijkende gevolgtrekkingen werden dan doorgaans door hetgeen in de ziektegeschiedenis volgde op een verrassende manier bevestigd. Dit alles verried een meer dan gewoon intutief vermogen en een geheel eigen kunstvaardigheid. Toch is deze kunst ook in zekere mate leerbaar, mits men zich op deze intutie weet in te stellen en er zich op durft te verlaten. Zowel in de technische wenken, die men in dit boek verstrooid aantreft, als in de erin aangehaalde voorbeelden, vindt men de sporen terug, zowel van Adlers intutieve mensenkennis, als van zijn kunst om met mensen om te gaan. Dit alles is voor belangstellenden in de Individualpsychologie van groot belang. Want juist op het gebied van de toepassing liggen zowel de waarde als de grootste moeilijkheden van deze methode. Indien ergens, dan zijn hier kennen en kunnen onverbreekbaar aan elkaar gebonden en zonder elkander ondenkbaar. De psychologie van Adler veronderstelt bij de beoefenaar een sterke zin voor hetgeen men het dynamische pleegt te noemen. Zij verdraagt bijna geen aangeleerde theorie of regel, want verstart dan licht tot een dode formule. Daarentegen is onze traditionele wereld- en mensbeschouwing krachtens het achter ons liggende wetenschappelijke tijdperk in hoofdzaak statisch. Wij zijn allen nog min of meer in deze beschouwingswijze opgegroeid, die, zij het ook meestal onbewust, in ons allen en zelfs in onze taal voortleeft. Ziel en karakter worden om die reden gewoonlijk niet als beweging, doch als vorm gezien. De oplossing van deze vorm in beweging is juist de verrassing, die Adler ons gebracht heeft. In plaats van de vorm, ziet hij vorming, d.i. hoe de persoon bezig is, de intentie heeft, om aan zijn wereld en aan zichzelf vorm te geven. Deze verandering in de aard van de waarneming vraagt echter van de waarnemer een sterke omstelling zowel van zijn aanschouwing - als van zijn denkwijze. Slechts weinig mensen vermoeden hoeveel onbewuste theorie, hoeveel vooropgezette meningen reeds in hun schijnbaar directe en onbevooroordeelde waarnemingen aanwezig zijn. De noodzakelijke omstelling wordt daardoor sterk belemmerd. Adler beschikte over een bijzonder vermogen om deze belemmeringen op te heffen en ook aan