Røde Kors-avisa 1/2016

  • View
    252

  • Download
    24

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Røde Kors dukkar opp med hund på omsorgssenter, med spade i snøras og strikkeferdigheiter i norsktreninga. Les fleire historiar om korleis folk hjelper folk. #RødeKorsSognogFjordane

Text of Røde Kors-avisa 1/2016

  • RDE KORS-AVISAINFORMASJONSAVIS FOR SOGN OG FJORDANE NR. 1 2016 RGANG 27

    RDE KORS AVISA

    Pelsterapeuten p nye oppdrag

  • 22016

    RDE KORS-AVISAINFORMASJONSAVIS FOR SOGN OG FJORDANE NR. 1 2016 RGANG 26

    RDE KORS AVISA

    Pelsterapeuten p nye oppdrag

    Rde Kors-Avisa Sogn og FjordaneANSVARLEG UTGJEVAR: Sogn og Fjordane Rde Kors, Langebruvegen 28, 6800 Frde. Tlf. 05003. REDAKTR: Dag Hovland. REDAKSJONSSJEF: Henning A. Hellebust. ANNONSAR: Faktureringsservice Sr AS. FRAMSIDEFOTO: Sogn og Fjordane Rde Kors LAYOUT/PRODUKSJON: findriv. TRYKK: Sogn og Fjordane Avistrykk OPPLAG: 42.000

    Den er halvmeteren lang, har fluffy yre og er i godt humr. Torill Kleiven lfter den brun-kvite papillonen ut av bilen ved Furuhaugane omsorgssenter. Ho knyter p Rde Kors-sja-let og hektar p to meter raudt hundeband. Pelsterapeuten lograr med halen og kvin. Ho er klar til innsats for glede dei eldste bebuarane i Flora.

    Det tassar over nybona golv, dei gr inn i arbeidsstova. Der sit eit titals bebuarar og et oppskoren frukt. D dei fr auge p besket, byrjar det skje noko. Lilo vert leia bort til Solveig Gulest, som sit litt for seg sjlv.

    PELS LEIER TIL PRAT Hei, vil du ha litt? Solveig smiler, og vil dele ein prebit med Lilo. I staden fr ho litt hundesnacks av Torill.

    ja, finst dei eige hundegodt g no, humrar Solveig.

    Heime p garden i Bremanger hadde vi alltid hund. Ein slik som gjdde nr det kom nokon. S hadde vi sau, geiter og hest. No har dei ftt hjort i staden, ler ho.

    Solveig og Torill pratar om gamledagar, medan hunden fr god oppvartning med kjeks og kos.

    Det er kjekt f besk av hund, eg sak-nar hundar. Eg er jo bondejente fr Gulest, og kan bde mjlke og hesje, seier ho, og gjev Lilo ein ny snacks.

    KVALIFISERT HUNDDet er ikkje tilfeldig at det er Lilo som er p besk. Lilo har blitt kvalifisert ved g igjennom fleire testar og opplring i regi av Rde Kors. Testinga bestr mellom anna i

    utsette hundane for ulike milj, rullestolar, framande, hglytte og s vidare. P Rde Kors sitt kurs fr bde hund og eigar trene p korleis ein skal opptre som ekvipasjen besksvenn med hund. I tillegg fr hun-deeigar den grunnleggande frivilligheitsopp-lringa Rde Kors tilbyr alle frivillige.

    Torill og Lilo gr vidare. Forbi ein spre-king som snart vert henta av son sin. Han likar at Lilo tek ein piruett. Vidare bort til ei dame som sit stille for seg sjlv i ein rul-lestol og ser alvorleg ut i rommet. Ho opnar armane og slepp Lilo opp i fanget. Lenge sit ho slik og stryk hunden varsamt. Litt mot-villig fr hunden g vidare til neste. Ein kan aldri f nok pelsterapi.

    Det er fantastisk sj responsen. Det ver-kar som eg har den mest populre hunden i Flor. Det gjer ein stor forskjell for mange,

    LILO HAR SOM OPPGVE GJERE BEBUARANE P FURUHAUGANE OMSORGSSENTER GLAD.

    Lodden besksven Astrid Karin Hamre vil gjerne ha hunden p fanget. Solveig Gulest passar p at Lilo fr seg ein liten snacks.

    TAKK TIL ANNONSRANE I AVISA! De gjer det mogeleg for oss n ut til alle husstandane i fylket med denne informasjonsavisa.

  • 32016

    Sunnfjordlefse mter arabisk kaffi Side 1213

    Redningsskulen Side 45

    Strikkelrlingar Side 6

    Torill Kleiven og Lilo slr av ein prat med Rigmor Nydal.

    dei blomstrar i mte med hunden. Folk som sit og sv vaknar til nr dei ser hunden. Det burde vore meir av dette, seier Torill, og gr vidare til ein bebuar fr Romerike.

    KNAPPHEIT , neinei, s kjekt, seier Astrid Karin Hamre. Ho klappar nr Lilo igjen tek ein piruett. Ho lokkar den vesle krabaten opp i fanget. Stryk den varsamt, ler og smiler. Neinei, s fin!

    Torill gr vidare. Hunden er eit knapp-heitsgode. Etter 45 minutt skal det vere over d klarar ikkje hunden lenger konsen-trere seg. Etter at alle interesserte har ftt prve seg ute i arbeidsstova, skal dei inn p avdelinga, der mange er svrt reduserte.

    Hei, vil du ha besk av hunden? spr avdelingsleiar Anja Korneliussen ein av be-buarane som sit i ein rullestol. Ho er tynn, heng djupt med hovudet. Svarar ikkje. Kor-neliussen set fram ein krakk, Lilo hoppar opp, men det er ikkje rd f kontakt.

    I naborommet prver dei p nytt med ei dame som stirer tomt ut i det stille rommet. I det Lilo kjem i synsfeltet vert heile andletet forandra til eit stort, opent smil.

    GJEV MEINING OG INNHALD Jaaa! utbryt ho, og held smilet nokre se-kund til hunden er ute av synsfeltet. Torill prver p nytt kople dei, og det same skjer. Kvinna strlar opp nokre sekund medan ho stryk Lilo varsamt. Og s dett ho ut att.

    Kleiven merkar at Lilo byrjar bli ukon-sentrert, og bestemmer seg for avslutte for dagen. P den vesle timen har ei handfull bebuarar ftt ei lita ekstra, kjrkomen opp-leving. Ei samtale, nrleik, pels, merksemd. Mange har ftt framkalla gode minne.

    Tusen takk for besket, seier Korneliussen. Dette er med skape trivsel og liv, det er med skape innhald og meining i kvarda-gen. For dei som likar dyr ser vi det gjev svrt stor glede. All aktivitet og stimulering er positivt, og ein fr mykje feedback av ein hund, s dette nskjer vi meir av, seier Kor-neliussen.

  • 42016

    9.1, dette er 2.7, seier Stine Senneset inn i radioen.

    Vi startar no p oppgva. Slutt fr 2.7, seier ho. Senneset er lagleiar p skelag sju p barmarkskurset i sk og redning p Nesholmen. Laget ho leiar har ftt beskjed om finne fram til eit punkt i skogen p Heimseta ovanfor Hyen. Der ventar det ei oppgve.

    Kvar er vi no? spr mangerig kurs-rettleiar Einar Helge Hansen. Grup-pa han skal hjelpe byrjar fr scratch - dei skal orientere med kart og kom-pass til ein vanskeleg tilgjengeleg stad. Sj dykk rundt, er det noko de finn att p kartet som de ser? spr han. Ved hjelp av nokre kraftlinjer, eit veggryss og nokre hus, fr dei grunnlag nok til ta ut ein kompass-kurs til punktet som er mlet.

    Har alle same tal p kompasset no? 80? Bra. KVALIFISERER TIL LEITE Den vesle gruppa beveger seg oppover med ein dagsrasjon mat, varme klede, frste-hjelpsutstyr, godt mot og store forventnin-gar. Denne helga skal dei kvalifisere seg til ske etter sakna. Dei vert utfordra p klare seg sjlve i naturen, finne sakna, ta seg av dei og f dei med seg heimatt.

    Eg ser posten! ropar Senneset. Etter tre kvarter med orientering mot ukjent ml ser laget ein plakat som heng i ei urete li. D har lagleiar ftt vd seg p ta styringa, og laget har vd seg p finne fram til gode vegval i fellesskap.

    No str dei framfre sin frste sketeig. Om ikkje lenge kan det vere eit levande el-ler ddt menneske dei er p leit etter. Alle konsentrerer seg og rettar merksemda mot rettleiar sine instruksar.

    No brukar vi merkeband slik at bde vi og andre som kjem etter oss kan sj kvar det er skt, seier Hansen. Dei fr beskjed om g med ei slik avstand at dei har kontroll p terrenget mellom seg, cirka 3 meter i dette terrenget. Og dei fr beskjed om snu seg jamleg, for det kan ligge ting p baksida som ein ikkje ser nr ein ser framover.

    Dei gr p ei linje framover i terrenget. Kik etter spor fr ein mogeleg sakna. Skal vi g ovanfor eller nedanfor den store stei-nen? spr Anja Senneset. Dei har kome til ein stein p storleik med eit lite hus. Dei be-stemmer seg for sende to nedom steinen, for f skikkeleg oversikt. Og der, under ei trevelte.

    Funn! er det ein som ropar. Laget stop-

    par og lagleiar gr bort og undersker. Eit spor?

    BRATT OG KREVJANDEOppi skrningane og hamrane over Ne-

    sholmen leirstad er det nokon som held p med tau og taljer. Desse er ikkje nybyrjarar, dei held p lre seg ein av Hjelpekorpset sine mest spesialiserte redningsmetodar. Dei skal fram der det m rep til for sikkert sk og redning.

    Vr metode har ei langsam framdrift, di-for skal vi berre inn i sm definerte omrde der det ikkje er mogeleg g. Det kan vere skrentar, hamrar eller liknande, seier Kjetil Hidal, fagleiar i krevjande lende.

    Krevjande lende brukar ein viss type sik-ringsutstyr og metode som skal vere lik i hei-le Rde Kors, slik at ein lett kan samarbeide p tvers nr fleire lag m lyse oppgva sa-man. Eit taulag kan ske ein sektor p 50 100 meter, og s m dei kanskje halast opp att, og taua m flyttast fr ein kan ta ein ny sketeig. Det tek fort ein halv time.

    Eit lag bestr av to personar som delvis heng, delvis gr, nedover med ei bre festa mellom seg. Taua er sikra i eit tre, og minst to personar slepp ut tau og sikrar ovanfr. I tillegg kan laget ha ein lagleiar og gjerne ein som tek seg av samband.

    Metoden krev mykje ving og grunnutrus-

    tinga kostar pengar. Mange oppdrag i fjell-partia vre er det berre desse hjelpekorpsa-rane som kan hjelpe til med, difor vert det satsa. Om lag halvparten av Hjelpekorpsa i fylket har denne kompetansen. No vurderer g to av vre brattaste korps, Aurland og Lrdal, starte opp.

    No ligg det ein pasient der nede, s de m ned med bra, seier Hidal til dei to som nett har knytt seg fast med klatresele og hjelm. No skal dei ned.

    Dei lftar bra mellom seg, og gr sakte baklengs mot avgrunnen, ein 15 meter hg skrent. Dei to andre p laget gjev ut tau. Sakte lirkar litt skjelvande fter seg utfor kanten. Sakte.

    KALDT OG VTTDet fresar i motoren, som skyt den oran-

    sje RIB-bten bortover vassflata. Oppi sit det seks hjelpekorpsarar som held p lre seg vassredning. Det vil seie at dei skal lre seg metodar for finne og berge folk ved og i sj eller vatn, og samtidig ivareta trygglei-ken til seg sjlve og laget sitt.

    Bten nrmar seg ein person som ligg i sjen. Denne personen har overlevingsdrakt p seg, og det er ei ving. Like fullt, den vaksne karen skal ut av det fire grader var-me vatnet og om bord i bten p ein effektiv og sknsam mte.

    Sakte, sakte. Ta tak i beina hans og styr han langsmed btsida, seier lagleiar. Btf-rar held eit fast grep om stikka, klar til re-versere. Mannskapet i bten ha