Kesan Isu Pencemaran Pesisir Pantai

  • Published on
    31-Dec-2014

  • View
    1.137

  • Download
    6

Transcript

Kesan isu pencemaran pesisir pantai Isu-isu pencemaran pesisir pantai boleh mendatangkan banyak kesan.Pertamanya ialah ia boleh mengakibatkan hakisan tanah.Kebanyakan pantai yang terdapat di Malaysia telah mengalami kesan hakisan yang amat membimbangkan.Secara amnya,hakisan ialah proses penghausan atau pengukiran bumi yang melibatkan pemindahan bahan oleh agen-agen hakisan seperti air hujan,air mengalir,angin,ombak dan lain-lain.Kadar hakisan biasa iaitu tanpa faktor hujan di Malaysia ialah di antara 2000-3000 tan metrik sekilometer persegi setahun antara paling tinggi di dunia.Hakisan semakin menjadi-jadi di kawasan pinggir pantai dan dikatakan juga garis pesisir semakin kurang akibat faktor semula jadi iaitu akibat kenaikan aras laut.Faktor manusia adalah dianggap paling utama kerana aktiviti mereka iaitu seperti penarahan pinggir pantai untuk dibina chalet,hotel dan premis perniagaaan telah menyebabkan berlakunya hakisan tanah ini . Kesan kedua ialah ia akan mengakibatkan pemendapan.Pemendapan ialah bahan-bahan seperti tanah,kelodak dan pasir yang terdapat di dasar pantai.Pemendapan akan memberi kesan kepada kualiti air marin,ekosistem pinggir pantai,bakau dan terumbu karang.Aktiviti manusia yang rakus yang menarah tanah untuk pembangunan akan memburukkan lagi keadaan apabila hakisan tanah meningkatkan proses pemendapan pantai.Pemendapan di dasar sungai dan pinggir pantai akan mencetekkan lagi sungai dan pantai.Pemendapan sebenarnya adlah merupakan suatu proses yang baik sekiranya berlaku di temapt yang diperlukan.Tetapi,pemendapan seperti bahan mendak dan kelodak seperti lumpur di pantai boleh menjejaskan dan membawa kesan buruk kepada aktiviti pelancongan dan rekreasi yang dijalankan di sana. Walaupun agak sukar untuk mengatakan bahawa pelancongan menyebabkan hakisan dan pemendapan di zon pinggir pantai, terdapat aktiviti pembangunan kawasan destinasi pelancongan di zon pinggir pantai yang mampu menimbulkan masalah hakisan dan pemendapan.Proses hakisan dan pemendapan pinggir pantai sememangnya wujud secara semulajadi dalam rangka proses fizikal bertindak untuk mewujudkan keadaan pinggir pantai yang seimbang sama ada daripada segi pelan ataupun profil, aktiviti manusia dalam rangka pembangunan zon pinggir pantai sebenarnya telah banyak mengganggu proses fizikal yang bertindak. Malahan, aktiviti manusia di zon pinggir pantai didapati telah bukan hanya mengganggu, tetapi juga mempercepatkan proses fizikal pinggir pantai untuk bertindak.

Seterusnya pula ialah kesan kepada kualiti air.Menurut kajian oleh Kadaruddin Aiyub (2000), kualiti air di pinggir pantai rekreasi di Semenanjung Malaysia telah menunjukkan bahawa terdapat banyak daripadanya yang mengalami masalah pencemaran daripada pelbagai punca..Efluen cecair biasanya akan dilepaskan ke pantai akibat daripada kegagalan perancasangan yang rapi untuk mewujudkan sistem pembetungan terpusat.Masalah pEncemaran ini pula ditambah lagi dengan kemudahan pelancongan yang dikendalikan oleh pengusaha kecil-kecilan yang menjalankan perniagaan mereka di sana.Akibat daripada ini,ia akan menyebabkan pinggir pantai yang terdapat berhampiran akan tercemar dan menjadikannya tidak sesuai untuk dijalankan aktiviti berasakan air. Di samping itu,ia turut juga mewujudkan pencemaran marin.Pencemaran marin ini adalah jenis pencemaran yang boleh memudartkan alam sekitar marin. Contoh yang dikumpulkan daripada 237 stesen telah menunjukkan bahawa pencemar utama perairan pantai di semua negeri di Malaysia adalah minyak dan gris,jumlah pepejal terampai dan bacteria Escherichia coli (E.coli).Larutan seperti minyak dan gris ini berpunca daripada tumpahan minyak akinbat daripada perlanggaran kapal.Kesan larutan ini boleh merebak ke pinggir pantai dan akan menjejaskan hidupan akuatik kerana ia akan menutupi lapisan air dan tidak akan membenarkan cahaya matahari memasukinya.Cahaya matahari ini amat diperlukan terutamanya oleh tumbuhan untuk membuat proses fotosintesis dan kepada hidupan marin untuk bernafas.Pepejal terampai pula adalah kepada pepejal yang terapung di atas permukaan air laut.Contohnya adalah seperti pembuangan sampah sarap dan sisa toksik di mana akibat tidak ada kawalan yang baik maka ia akan mencemarkan perairan di mana sisa toksik yang terhasil daripada sampah sarap ini boleh membunuh hidupan akuatik yang ada.Bakteria e.coli pula boleh mengubah kualiti air laut.

Langkah-langkah pengurusan Banyak langkah yang boleh kita ambil untuk mengatasi masalah isu pencemaran ini.Pertamanya ialah seperti pengezonan pinggir pantai seperti di Taman Marin Great Barrier Reef.Pengezonan pinggir pantai adalah satu cara yang mudah dan paling berkesan untuk mengurus sesebuah kawasan pinggir pantai.Aktiviti di zon mungkin dibenarkan tetapi dengan kebenaran iaitu seperti pemegang lesen atau dilarang,dan boleh digunakan dalam situasi ekonomik,pembangunan,palancongan atau pemuliharaan.Taman Marin Great Barrier Reef telah mengubah suai seperti strategi penzonan.Disebabkan saiz taman telah dibahagikan kepada beberapa bahagian,supaya bahagian individu lebih senang diuruskan dan kesan manusia dikurangkan.Contoh satu jenis zon yang telah ditetapkan untuk bahagian Cairns termasuklah zon untuk kegunaan biasa,perlindungan habitat,taman pemuliharaaan,sempadan,taman negara dan pemeliharaan (Kay and Alder,2005).Walaupun ia telah disetujui yang mana penzonan seperti itu adalah mekanisma yang hebat untuk mengurus taman dalam skala yang luas,ia memerlukan tambahan dalam aras lokal.Sebagai contoh,dalam bahagian Cairns,Pelan Pengurusan Pulau Hijau telah dibawa dalam kesan pada tahun 1993 untuk merasmikan kegunaan sumber Pulau Hijau untUk aktiviti rekreasional yang dibenarkan tetapi juga untuk melindungi aset semulajadinya. Keduanya pula ialah dengan menggunakan teknologi oleh pengurus pinggir pantai unuk mengenal pasti dengan mudah pencemaran atau apa-apa yang berlaku di pinggir pantai.Pengurusan pinggir pantai ini melibatkan perubahan kawalan dan pengendalian banyak maklumat.Tugasan ini telah dibantu sejak beberapa tahun lamanya oleh perkembangan teknik satelit(remote sensing) dan sistem maklumat geografi (gis).Satelit melibatkan pemerhatian jarak yang sedikit daripada subjek dan semakin jauh garis pantai yang berkenaan.Teknik seperti ini membolehkan pinggir pantai yang panjang untuk ditinjau dan dianalisa dengan cepat,memberi pandangan yang komprehensif,Teknik ini membolehkan pinggir pantai untuk dipetakan dan kawalan yang telah diubah,seperti perubahan ekosistem dan geomorfologi pulaupulau penghalang,pantai dan gumuk.Teknik GIS ini telah digunakan untuk memetakan paleografi pinggir pantai Holocene.Teknik ini bukan sahaja membenarkan perubahan fizikal untuk diukur,tetapi juga pencemaran dan kualiti air untuk dikesan dan dikawal.Mereka ini kebiasaanya berguna dalam mengesan tumpahan minyak seperti untuk tumpahan Exxon Valdez

di Alaska.satu peralatan telah dikenal untuk mengawal pinggir pantai seperti Pengimbas Warna Pinggir Pantai NASA. Langkah yang terakhir yang boleh diambil ialah dengan mewujudkan pendekatan pengurusan pinggir pantai secara bersepadu (ICZM).Pengurusan ini memerlukan perancangan yang menyeluruh bukan sahaja setakat perancangan untuk sesuatu projek,tetapi juga dengan mengambilkira daya tampung sesuatu destinasi untuk mengelakkan beban terhadap kemudahan yang sedia ada.Untuk mewujudkan suatu bentuk pembangunan berterusan sektor pelancongan di zon pinggir pantai tidak perlu diwujudkan suatu sistem pengurusannya yang tersendiri.Pengurusannya boleh diletakkan bersama-sama sistem pengurusan zon pinggir pantai bersepadu.Sistem pengurusan zon pinggir pantai bersepadu melibatkan cara-cara perundangan dan juga bukan perundangan.Pengurusan zon pinggir pantai merupakan suatu proses yang digunakan untuk mencapai sesuatu set objektif dalam penggunaan sumber di zon pinggir pantai.Ia melibatkan perlindungan dan pemuliharaan zon pinggir pantai untuk kegunaan manusia terutamanya melalui penggunaan yang berkualiti dan tidak merosakkan alam sekitar.Pihak kerajaan mempunyai peranan yang penting dalam menguruskan zon pinggir pantai.Dasar dan peraturan kerajaan boleh menentukan cara dan jenis penggunaan di zon pinngir pantai.Malahan sistem pemerintahn kerajaan di negara ini adalah merupakan satu nilai tambah untuk mencapai objektif pengurusan zon pinggir pantai (Jamaluddin Md.Jahi 1984).Pihak kerajaan pusat jga mempunyai keupayaan untuk megkordinasikan pelaksanaan sesuatu projek pembangunan di zon pinggir pantai supaya akan terwujud suatu sistem pengurusan zon pinggir pantai besepadu untuk membolehkan pembangunan beterusan.