zeezeilers verhaal

  • View
    216

  • Download
    0

Embed Size (px)

DESCRIPTION

zeezeilen bretagne

Text of zeezeilers verhaal

  • www.Zeezeilers.nl, Hans Veen Pagina 1

    LOWER YOUR SAILS AND IT WILL SPIT YOU OUT.

    Een verkenningstocht rond de Kanaaleilanden en de Engelse kust met fotos van Hans, Petra en DickInleidingIn augustus maakte een groep van zeven zeilers, waaronder schipper Paul van der Linden en schipper-with-a-secret-mission-Buck Burmann , een verkenningstocht van tien dagen aan boord van De Zeezeiler.

    Dit is de derde Centurion 41S van de vloot van de zeilschool De Zeezeilers. Dit schip ligt gedurende het vaarseizoen in de haven van Granville, direct aan een spectaculair vaargebied. De tocht ging langs de Kanaaleilanden en de Engelse kust.

    Gedurende de tocht werd er in verschillende samenstellingen wachtschemas gewerkt. Telkens kregen groepjes van twee of drie de opdracht de volgende etappe van de reis voor te bereiden, de navigatie uit te voeren, het schip vaarklaar te maken, af te varen en aan te lopen.

  • www.Zeezeilers.nl, Hans Veen Pagina 2

    Door het getij en de sterke stroming bestond het navigeren uit voortdurend rekenen, het in de kaart bijhouden van de positie en de trend, corrigeren van de koers, het visueel in de gaten houden van het beeld buiten en de vergelijking met de kaartgegevens. Ook St.Malo werd downwind bij beaufort 7 nog even aangedaan. Deze aanloop, onder leiding van cursist Edgar de Jager, was n van de vele spannende hoogtepunten in de reis. Het leverde Edgar mede zijn CWO 3 op. Een feestje aan boord.

    De laatste dagen stonden mede in het teken van het leegeten van de boot. De lunches werden steeds omvangrijker. Wie niks te doen had, maakte iets lekkers klaar voor de anderen. De boot als mini-universum, met een gezellig, hardwerkend team lekkerbekken en humorvolle routiniers, een grote voorraad voedsel, twee jerrycans wijn, een bierkelder en ducktape.

    De regels aan boord waren zoals gewoonlijk strikt, als het ging om veiligheid, het dragen van zwemvesten, aangelijnd zijn, verbod alcoholgebruik tijdens en vlak voor het varen, wachtschema en porren, tochtvoorbereiding, uitluisteren VHF en radio en bijhouden van het logboek.

    De persoonlijke doelen varieerden: aftekenen CWO 3, ervaring opdoen en vaargebied verkennen, varen met een groter schip op open zee en s nachts. Mijn persoonlijke doel: overwinnen van zeeziekte, en dan gewoon doorwerken, eten en genieten. Een kort verslag van een geslaagde reis. Iles Chausey

  • www.Zeezeilers.nl, Hans Veen Pagina 3

    De eerste dag varen we direct na boodschappen doen en vaargereed maken over de drempel in de havenmonding naar Iles Chausey. Eenmaal op zee, wordt ik direct zeeziek. Ik leun routineus over de reling, spoel het zuur weg en pak meteen een krentebol. Ik pers deze in een half uur door een heel klein rauw keelgaatje mijn maag in. Ademhalen en doorwerken, gewoon naar de navigatietafel gaan en snel weer naar boven. Je weet van te voren dat het overgaat.

    Na een paar dagen op zee sta je bij harde wind en in een slingerend schip gewoon brood met gebakken eieren en spek te maken. Nu nog niet aan denken. Deze archipel van eilandjes, rotsen en ondiepten geeft bij de verschillende waterstanden een geheel andere aanblik. Het verval is zeer groot en tussen de eilanden staat een sterke stroom.

    Zowel op heenweg als op de terugweg meren we af aan een mooring die door veerboten wordt gebruikt, recht tegenover Grand Ile met het vuurtorenje, het kerkje, het bewoonde fort en de paar kleine huisjes.

    Iles Chausey bij zonsondergang

    De volgende morgen varen we behoedzaam en goed voorbereid bij hoog water tussen de eilandjes dwars door de archipel van Ile Chausey. Kaart, walkenmerken, torentjes, staken en tonnetjes en het peilkompas helpen ons door het doolhof van eilandjes, rotsen en ondiepten.

    Welke is dat? Die noordkardinaal? De tocht wordt met weinig wind voortgezet naar St. Helier. In deze plaats slaan we extra proviand in en genieten we aan de wachtsteiger in de buitenhaven van een kip-curry maaltijd.. Twee wassen zich aan de waterslang op de steiger.

  • www.Zeezeilers.nl, Hans Veen Pagina 4

    Oversteek: Dartmouth We vertrekken s avonds naar Dartmouth, Engeland. De oversteek verloopt spoedig en bij licht weer. Het nachtritme en het wachtsysteem laten een gedisciplineerde rust over de boot dalen. We raken op elkaar ingespeeld. De volgende morgen komt de groene kust in zicht. Plotseling blijken we al zeilend een lijn mee te slepen en een drijver. Na een uur van gepruts, kunnen we lijn laten zinken en de drijver lossnijden. Niks in de schroef, gelukkig. Een dolfijn speelt rond boot, duikt onder de boot door en zwemt naast de boeg.

  • www.Zeezeilers.nl, Hans Veen Pagina 5

    Ontspannen aanloop Dartmouth De monding van de rivier bij Dartmouth biedt een rustiek aanzicht. Heuvels, moorings, een stoomtreintje en een lange kade met typisch Engelse huizen. We meren op stroom af aan een drijvende steiger. De kade is vol loerende toeristen en het is druk. Dartmouth: uitslapen en bijkomen Dartmouth:

    De steiger kan stijgen

    Race of Portland en Weymouth

    Een vaarplan voor de volgende etappe wordt voorbereid. `s Avond varen we af richting Weymouth. De wind trekt aan tot Bft 5. De radar is een goed hulpmiddel in dit drukke vaarwater, maar stelt ons soms voor raadsels. We zien geen radarbeeld van een groot vrachtschip dat als een zwarte stalen muur achter ons langs vaart. Uitkijk en radar moeten dus goed samenwerken. Bij de reisvoorbereiding bleek al dat de Portland Race extra aandacht nodig had. Twee routes werden aanbevolen: inshore, vlak langs de kust of , minstens 3 mijl buiten de kust. Daartussen kan het, door de ontmoeting van twee stromingen, flink tekeer gaan. We plannen minimaal 3 mijl uit de kust. De beschrijving van de Race in de pilot is prozasch: lower your sails, pray to god and it will spit you out. We passeren de kust iets krapper dan 3 mijl bij een stevige wind, maar het geklots valt allemaal mee. Wij, en het schip, zijn wel wat

  • www.Zeezeilers.nl, Hans Veen Pagina 6

    gewend blijkbaar. Na mijn wacht kruip ik in mijn zeekooi, mijn favoriete plek. Met slapen heb ik nooit een probleem. Als ik lig ben ik meteen weg en na een paar uur sta ik meteen wakker en uitgeslapen aan dek. Wat een zegen, zo kun je het heel lang volhouden. .s Morgens in Weymouth aangekomen, nemen we rust en we doen inkopen. Verder een zielloos plaatsje.

    De weerverwachtingen eisen onze aandacht op. Er nadert een complex low en de windverwachtingen lopen op. Liever verwaaid op de Kanaaleilanden, dan in dit gat, denken we. Maar Wight en Cowes willen we eigenlijk ook niet missen. Uren discussiren over de planning, de oversteektactiek, de shipping lanes en de weersonzekerheid leidt tot de conclusie: snel wegwezen naar de overkant en we zien wel.

    Race of Alderney De oversteek verloopt zeer snel, de windrichting blijft gunstig, en de volgende morgen komt Alderney in zicht. Door de sterke stroming blijft Alderney echter heel lang in zicht. We leggen de boot aan een mooring en pauzeren. We willen pers de race of Alderney bij een gunstige stroomrichting en bij dag nemen.

    Kijken, peilen, nog eens peilen, tweede peiling en snel naar de kaart

    Als we er middenin zitten, is het alsof we in kokend water terecht zijn gekomen. Omdat wind en stroom dezelfde richting hebben is het spektakel beschaafd. De SOG neemt toe tot 12,5 kn. In de euforie aan boord zien we over het hoofd dat we met flinke golven over ondiepten schuiven. Geen echt probleem, maar dat mag niet ongemerkt gebeuren natuurlijk.

    Race of Alerney: bijna 6 kn stroom mee bij ruime koers

    Bij de nadering van de Little Russel wordt het zicht slecht door motregen. De navigator raakt het spoor wat bijster en er ontstaat tijdelijk verwarring.

    Als die is opgelost, varen we de Little Russel in en passeren Roustel, een wrakkige opstand op een rots, midden in het vaarwater.

    We lopen St.Peter Port aan en vinden een ligplaats in de buitenhaven. De watertaxi brengt ons naar de wal. Tijd voor winkelen, boodschappen en de kroeg. In een boekwinkel vind ik het boek Heroes of Haley Davidson, over de racegeschiedenis van Harley. Die ontbrak nog in mijn verzameling. Zee en HD; het gaat allebei om de wind om je oren.

  • www.Zeezeilers.nl, Hans Veen Pagina 7

    De weersvoorspelling wordt steeds dramatischer. Windkracht 9 wordt voorspeld. We leggen wat extra lijnen naar de wal langs het schip waar we aan vast liggen. Ook verhalen we de boot iets zodat bij het slingeren van beide schepen de masten, de zalingen en staand want niet tegen elkaar kunnen slaan.

    De wind neemt inderdaad toe en s nachts fluit het lekker door het want. De windmeter wijst flinke uitschieters aan, zelfs in de beschutte haven. Op de radio een bericht over een onbestuurbare tanker op drift tussen Alderney en Geurnsey. Ik draai me nog eens om in de slaapzak.

    Sark

    De volgende morgen is wind afgenomen tot 6 Bft en kunnen we weer op pad. Een aanlooptactiek naar Beaucette Marina is door mij voorbereid.

    Met zeer ruime wind en stroom schuin achter schuimen we noordoost de Little Russel op. Dan wreekt zich de dynamiek van het vaargebied.

    We naderen Roustel zo snel op voordewindse koers en stroom mee dat we snel een oploefmanoeuvre moeten uitvoeren om het stakelsel op enige afstand te passeren. Vervolgens stuiven we met flinke vaart en stroom mee langs de kust dat ik de afslag naar Beaucette mis omdat ik Petite Canupe te laat herken. Het gaat allemaal zo snel dat we letterlijk de boot missen.

    Omdat de stevige wind en de forse dwarsstroom staat, lijkt een aanloop nu onverstandig, alhoewel we de drempel hadden kunnen passeren, volgens de berekening. Ik ben op het verkeerde been gezet door onvoldoende beeld van de dynamiek ter plaatse.

    Tegen hoogwater