of 45 /45
Sa Tagumpay ng Anak

Sa tagumpay ng anak

  • Author
    yojig

  • View
    314

  • Download
    0

Embed Size (px)

Text of Sa tagumpay ng anak

  1. 1. Sa Tagumpay ng Anak
  2. 2. Napahigpit ang hawak ni Mang Doro sa binabasang pahayagan nang makita niya ang larawan ng isang babaing nakatoga. Tinitigan niya ang larawan.
  3. 3. Hindi siya maaaring magkamali. Si Lita iyon. Binasa niya ang nakasulat sa ibaba ng larawan: Angelita M. Robles, FEU fifth place. Iyon ay tungkol sa kinalabasan ng pagsusulit sa pagkakontador.
  4. 4. Napuno ng kagalakan ang dibdib ni Mang Doro. Tapos na ang kaniyang anak! Mayroon na siyang maipagmamalaki sa kanilang mga kanayon.
  5. 5. Ngunit bigla siyang natigilan. Ang kagalakan ay nahalinhan ng isang bagong damdamin: pangamba. Isang katanungan ang umukilkil sa kaniyang isipan: May bahagi ba siya sa tagumpay na iyon ng kaniyang anak?
  6. 6. Hindi sila mayaman. Karaniwan lang ang buhay nila. Gayon pa may pinilit niyang masunod ang layaw ng kanilang dalawang anak ni Aling Sela: sina Paz at Lita.
  7. 7. Pilit niyang itinaguyod ang pag-aaral ng mga ito sapagkat buung-buo ang kaniyang pag-asa na ang mga ito ang hahango sa kanila sa kahirapan.
  8. 8. Mataas ang kaniyang pangarap, para sa mga anak, lalo pa ngat alam niyang kapwa naman matalino ang dalawa. Nang makatapos sa mataas na paaralan si Paz, ipinasya niyang sa Maynila na ito pagpatuluyin ng pag-aaral. Katig sa kaniyang balak ang asawa, gayon din naman si Paz.
  9. 9. Anak, wika niya kay Paz bago ito umalis patungong Maynila, alalahanin mong katakut-takot na hirap ang titiisin namin para ka lang mapaaral. Huwag ka sanang magpapabaya. Pilitin mong makatapos, at para sa iyo rin yan.
  10. 10. Hayaan niyo hot hindi ko kayo bibiguin, pangako naman ni Paz. Lalo niyang pinag-ibayo ang pagsisikap. Hindi pa man sumisikat ang araw ay nasa bukid na siya at kung umuwi siya ay sibsib na. Ayaw niyang magkulang ng pagpapadala si Paz sa Maynila.
  11. 11. Batid niyang pera ang laging kailangan ng isang nag-aaral sa lungsod. Pati na nang bahaging dapat na iukol niya kay Lita na noon ay nasa ikatlong taon ng mataas na paaralan ay madalas na napapaukol pa rin kay Paz.
  12. 12. Pasensiya ka na anak at ikaw naman e dito lang sa nayon nag- aaral, may himig pakiusap ang sabi niya kay Lita nang minsang humiling ito ng bagong damit.
  13. 13. Huwag mong isiping mas mahal namin ang ate mo kaysa sa iyo. Kaya nga lang e dapat na maging mapagparaya ka muna sa kanya habang hindi nakatatapos ng pag-aaral. Pasasaan bat makatatapos din ang kapatid mo, at ikaw ay magpapatuloy rin ng pag-aaral sa Maynila.
  14. 14. Nang tumuntong sa ikalawang taon sa pamantasan si Paz nasa huling taon naman ng mataas na paaralan si Lita. Ngunit hindi na nakatapos si Paz sa kaniyang pag- aaral.
  15. 15. Isang araw ay tumanggap sila ng liham buhat dito na nagsasabing sumama itong magtanan sa lalaking nagugustuhan. Matinding panlulumo ang nadama ni Mang Doro.
  16. 16. Sayang!, magkahalong poot at panghihinayang ang gumigiyagis sa kaniya. Ni hindi na niya naisip kung gaano ang ikinapal ng aking palad para lamang sa kaniya. Kung alam ko lamang na ganito ang mangyayari.. Kung alam ko nga lang.
  17. 17. Nawala ang kaniyang dating pagsisikap; sa palagay niyay wala na siyang dapat paghandaan ng isang kinabukasan. Pati na ang inihanda niyang balak para kay Lita ay pinilit niyang buwagin sa kanyang isipan.
  18. 18. Naisip niyang kung ano man ang pagsisikap na gagawin niya para sa anak ay mawawalan din ng kabuluhan, mag-aasawa rin ito, tulad ni Paz. Ito ang naging katwiran niya ng minsang lumapit sa kaniya si Lita at hininging maipagpatuloy ang pag-aaral sa Maynila.
  19. 19. Pagkakagastahan ka, pag-aaralin, pag-uukulan ng pawis at panahon. At pagkatapos, mag- aasawa lang!, puspos- kapaitan na nawika niya sa anak.
  20. 20. Hindi ko ho gagawin iyon, Tatang, nakiusap si Lita. Nangangako ako sa inyo! Nangako rin si Paz! Kung hindi ako makatupad, saka niyo ako sumbatan, patuloy na pakiusap ni Lita.
  21. 21. Bakit hindi natin siya bigyan ng pagkakataon?, pakikisangkot ni Aling Sela. Ngayon naman siguroy hindi na tayo mabibigo! Bigyan ng pagkakataon?!, at nagtagis ang mga ngipin ni mang Doro. Hindi bale sana kung sa pagkakataong ibibigay natin sa kaniya ay nakatitiyak ngang hindi nya tayo bibiguin.
  22. 22. Pero kung patay tayo sa hirapat saka naman siya nakakaisip na lumayo! Ano ang magiging kabuluhan ng ating paghihirap? Hayaan mong ako ang magpuno sa pagkukulang ni ate, tatang!
  23. 23. Hindi ko na kailangan. Kung mag-aasawa ka, mabuti pa ngayon na. Huwag nyo nang hayaang mamatay pa ang katawan ko sa pagtataguyod sa inyo. Tama na sa akin ang minsang pagkauntog!
  24. 24. Naging matigas siya sa kaniyang pagpapasya. Tuwing makikita niya ang kaniyang lipak-lipak na palad ay lalo namang tumutindi ang kapaitang nadarama niya. At isang umaga, nagisnan na lamang nilang mag-asawa ang isang sulat na iniwan ni Lita bago ito umalis.
  25. 25. Ipinasya kong gumawa ng sarili kong hakbang kahit na alam kong daramamdamin ninyo. Alam kong wala na akong pagkakataon pang makuha ang pagtitiwalang tulad ng ibinigay ninyo sa ate.
  26. 26. Ngunit ibig ko rin namang ipakita sa inyo na taos sa puso ko ang paghahangad na makatapos ng pag- aaral. Ako ang magbabangon ng pag-asa ninyo na tuluyan nang namatay nang mag-asawa si ate.
  27. 27. Huwag ninyo kong alalahanin. Kaya kong pangalagaan ang aking sarili. Pansamantala muna akong titira sa mga Tiya Tinay. At nangangako akong hindi ako babalik hanggat hindi ninyo ako maipagmamalaki.
  28. 28. Papano ngayon ang anak natin?, nag-aalalang tanong ni Aling Sela. Puntahan ko kaya kina Ditseng Tinay. Hayaan mo sya! Matigas niyang wika noon. Hindi ilang ulit na nagpadala ng sulat si Lita, ngunit hindi man lamang niyang tinangkang buksan.
  29. 29. Laging si Aling Sela ang nagbubukas ng mga liham na dumarating buhat sa Maynila. Pumapasok pala ang anak mo ngayon sa pabrika, at nag-aral naman sa gabi. Komersiyo raw ang kinukuha niya pagbabalita sa kanya ni Aling Sela
  30. 30. Kung tumatanggap sila ng balita tungkol sa mabuting kalagayan ni Lita sa trabaho at sa pamantasang pinaasukan ay may isang damdaming lagi nang lumulukob sa kanya. Walang tiyak na hugis,ngunit batid niyang hindi pagkapoot.
  31. 31. Malapit ngang matapos si Lita, wika sa kanya ni Aling Sela isang araw. Hindi siya sumagot. May kurot siyang naramdaman sa dibdib. Noon pay inamin na niya sa sarili na nagkamali siya.
  32. 32. Makatatapos na si Lita, ngunit sa pagtatapos nito ay wala siyang maituturing na naging bahagi siya. Batid niyang tutuparin ni Lita ang sinabi nitong pagbabalik.
  33. 33. At tuwing maiisip niya iyon ay magkahalong pananabik at pangamba ang nadarama niya na may maisusumbat si Lita sa kaniya. Nakita ni Mang Doro na papasok na si Aling Sela sa kanilang tarangkahan.
  34. 34. Hindi pa rin niya binibitawan ang hawak na pahayagan. anu bat mukhang pinakyaw mo ng lahat ang paninda sa palengke?, biro niya sa asawa.
  35. 35. Ngayon lamang niya ito nakitang namili ng gayon karami. Ku, e minsan lang naman tayong makapag-ulam ng marami, e. Kung araw lang naman ng linggo. tumawa lamang si Mang Doro, ngunit hindi sumagot.
  36. 36. Muling ni Mang Doro ang hawak na pahayagan. Hinabol niya ng tingin ang asawang nagtuloy na sa kusina. Nais niyang itanong kung alam na ni Aling Sela ang tungkol sa pagkakapasa ni Lita sa pagsusulit na ibinigay ng pamahalaan.
  37. 37. Ngunit nagtimpi siya. Kung ilang ulit na lamang siyang napalunok. May nadarama siyang kakaibang damdamin:pananabik, paghihintay kay Lita.
  38. 38. Naramdaman niya ang kung ilang ulit na pagpasok ni Aling Sela sa kabahayan. Nakita niya sa sulok ng kaniyang mga mata ang pagtatanaw tanaw nito sa landas na pinagbubuhatan ng mga sasakyang nagyayaot dito.
  39. 39. Waring may hinihintay itong darating. May hinihintay ka bang bisita?, hindi na niya natiis na usisa sa asawa. Kangina ka pa tingin ng tingin sa labas ng bintana e, ngunit wala siyang narinig na tugon.
  40. 40. Muling lumabas si Aling Sela at hinarap nito ang pagluluto. Natanaw niya ang pagdating ng isang karitela. Huminto ito sa tapat ng kanilang tarangkahan.
  41. 41. Isang babaeng may bibit na maleta ang umibis. Si Lita! Hindi siya nakakilos sa pagkakaupo. Hindi siya nakita ni Lita sapagkat nasasanggahan siya ng malagong halamang gmagapang sa bintana.
  42. 42. Narinig niya ang masayang pagsasalita ng asawang nasa labas. Naku, ang akala koy hindi ka na darating e! Medyo nga ho ako naatraso, inay e Ang Tatang ho?
  43. 43. At biglang humina ang tinig ni Lita. Hindi niya narinig ang sagot ng asawa. Napapikit siya. At maya- mayay naramdaman niyang may humawak sa kaniyang kamay. M-mano po, Tatang bahagyang paos ang tinig ni Lita.
  44. 44. Kaawaan ka ng Diyos,anak! At naiyak si Mang Doro. Paano namay nakadarama rin siya ng kagalakan at batid niyang lubos ang kagalakang iyon kung nagkaroon siya ng bahagi sa tagumpay ng anak.
  45. 45. WAKAS Ipinasa ni: GIJOY LOZANO