Digitalis september 2013

  • View
    212

  • Download
    0

Embed Size (px)

DESCRIPTION

 

Text of Digitalis september 2013

  • DIGITALIS

    Uitgave van en voor leden van de

    Christelijke Vereniging

    Angst- en Dwangstoornissen en Fobien

    14e jaargang nummer 3

    september 2013

  • 1

    INHOUDSOPGAVE

    Van de redactie 2 Van de voorzitter 2 Wat zegt de Bijbel 3 Voor u gelezen 5 Behandeling van kinderen bij . 7 Interview 9 Gevraagd .. AMC 11 Onder dwang naar school 12 Persbericht SIRE 13 Huiskamerbijeenkomsten 16

    Colofon 18

  • 2

    VAN DE REDACTIE

    De uiterste inleverdatum voor het decembernummer in 2013 is 30 november. U kunt uw bijdrage(n) per e-mail (zie colofon) of per brief aanleveren. Alle in ons blad vermelde data zijn natuurlijk Deo Volente! Jan de Jong, hoofdredacteur.

    VAN DE VOORZITTER

    Het derde nummer van 2013 ligt weer voor u. Ook in deze periode heeft het bestuur niet vergaderd. De communicatie verliep in de vakantieperiode via de moderne media. Ook nu is de hoofdredacteur er weer in geslaagd een lezenswaardig nummer in elkaar te zetten. In dit nummer vindt u weer mooie artikelen. Iedere keer weer zijn wij ook blij dat we huiskamerbijeenkomsten kunnen vermelden. Het is de moeite waard deze uitgave met belangstelling te lezen. Henk Dekkers

    Wat zegt de Bijbel Onbeschrijfelijk.

    Als al Zijn daden een voor een opgeschreven zouden worden,

    zou de wereld te klein zijn, voor de boeken die dan geschreven moesten worden

    Johannes. 21 : 25

    Dit zijn de laatste woorden uit het evangelie dat Johannes heeft geschreven.

  • 3

    Bijzondere woorden! Als je alles zou willen vertellen wat Jezus gedaan heeft toen Hij op aarde was, zou de wereld te klein zijn! Ik heb altijd wat vreemd tegen deze laatste woorden aangekeken. Eigenaardige slotwoorden! Een klein beetje overdrijven, ach wie maakt zich daar druk om. Maar dit gaat wel heel erg ver. Want de wereld is heel groot en daar passen heel, heel veel boeken in En dat, terwijl Johannes in andere gevallen zijn woorden zo

    zorgvuldig kiest! Is het niet heel erg opgeklopt om te zeggen, dat de wereld te klein is om alle boeken te bevatten, die je zou kunnen schrijven over het leven van Jezus? Is dit een uitschieter, om niet te zeggen uitsmijter, aan het slot? Maar kun je hier ook niet eens anders naar kijken? Eerst denk je misschien dat deze uitspraak betrekking heeft op het leven van Jezus op aarde. Maar wacht eens even zouden deze woorden ook niet wat anders kunnen zeggen? Als een doordenkertje aan het slot?

    Opeens gaat je een licht op. De slotwoorden van het evangelie naar Johannes gaan niet over lang geleden, over wat Jezus ooit op aarde deed. Dat was heel veel. Dat heeft de wereld veranderd. Maar dat was het einde niet. Nadat Jezus de Heer alles volbracht heeft op aarde wat Hij te doen had, is Hij aan de rechterhand van God gaan zitten. Als Koning van hemel en aarde. En als hogepriester die voor ons bidt. En als profeet die vanuit de hemel zijn stem laat horen op aarde. Johannes heeft het niet over het verleden, hij heeft het over

    wat Jezus nu allemaal voor ons aan het doen is. Dat is met geen pen te beschrijven. Daar kun je eindeloos boeken mee vullen. Als je alles wat Jezus na zijn hemelvaart doet zou willen opschrijven, dan is de wereld te klein. De vier evangelin beschrijven alleen maar het begin. Maar wat Jezus nu, na zijn hemelvaart aan het doen is, is onbeschrijflijk!

  • 4

    Het evangelie naar Johannes vertelt, hoe Jezus er steeds op uit

    is mensen persoonlijk te ontmoeten. Jezus blijkt mensen door en door te kennen. Hij blijkt desondanks diep van hen te houden en heeft een plan met ieder van hen. Jezus komt om mensen op te zoeken, te ontmoeten. Dat is lang geleden gebeurd: De ontmoeting met Nathanael . De ontmoeting met de Samaritaanse vrouw. De ontmoeting met een zieke man die al 38 jaar lang ligt te wachten bij kuuroord Betzata. De ontmoeting met een overspelige vrouw. De ontmoeting met een man die vanaf zijn geboorte blind is.

    De ontmoeting met zijn vriend Lazarus . De ontmoeting met Maria die zijn voeten wast met haar tranen. De ontmoeting met Maria van Magdala. De ontmoeting met Johannes zelf, de lievelingsleerling. Al deze persoonlijke ontmoetingen staan in het evangelie beschreven. Maar nu zegt dit slotvers van het evangelie: dit boek met ontmoetingen is nog lang niet klaar. Er is veel meer te vertellen! Vul je naam maar in!

    Want Hij, die naar de hemel is gegaan, is niet gestopt met zijn persoonlijke ontmoeting met mensen. Er volgen onbeschrijflijk veel nieuwe ontmoetingen met mensen: mensen die Jezus door en door kent, van wie Hij houdt en voor wie Hij een plan heeft. Zo wil Hij ook jou ontmoeten. Als je al die dingen die Jezus nu doet in het leven van miljoenen mensen zou willen beschrijven, al die levensverhalen, dan zou de wereld te klein zijn om alle boeken te bevatten. Wat Christus vandaag de dag aan het doen is, is met geen pen te beschrijven! Hij wil ook de Heer en Redder zijn van u. En

    van jou. Ook wanneer je verdrietig bent. Of angstig. Je kunt je zo alleen voelen soms. Maar Hij is dichtbij en kent je door en door. Overal in de wereld is Hij bezig mensen te helpen en te troosten. Ook jou kan Hij helpen. Hij doet onbeschrijflijk veel! Ds. Gerrit Gunnink, Amersfoort.

  • 5

    Voor u gelezen. Ik kan het niet loslaten geschreven door Annemarie van Heijningen-Steenbergen Het boek is geschreven door Annemarie, die een tweewekelijks column heeft in het EO programmablad

    Visie. Ze beschrijft in dit boek hoe ze vastliep in perfectionisme en controledrang. Het gevolg hiervan uitte zich in een hardnekkige slaapstoornis waar ze mee heeft geworsteld. De slaapstoornis wordt beschreven in dit boek. Elk hoofdstuk bestaat uit verschillende elementen.

    In het eerste gedeelte beschrijft Annemarie haar

    eigen verhaal. Daarnaast bevat ieder hoofdstuk een coachend gedeelte waarin Annemarie pastorale en praktische adviezen geeft. Elk hoofdstuk eindigt met de Kwestie van Kees waarin psycholoog Kees Roest een psychologisch puntje op de i zal zetten. Het boek begint met de geboorte van zoon Marvin van Annemarie. Een tijdje nadat Marvin geboren is, gaat ze weer aan het werk en dan blijkt dat het heel belangrijk voor haar is om goed te slapen. Als Annemarie maar een halve nacht heeft

    geslapen is ze een half mens. Ze moet slapen van zichzelf. Deze gedachte dringt zich steeds meer aan haar op. De als-dan redeneringen die veel mensen hebben komen mij bekend voor. Ik heb ze zelf namelijk ook. Je wilt zelf ergens de controle over houden. Je gaat teveel eisen van jezelf en er ontstaat een uitgesleten spoor, een vicieuze cirkel. Hoe eerder je dit

  • 6

    onderkent hoe beter het is. Je kunt beginnen met na te denken

    over wat je denkt. Annemarie gaat na verloop van tijd af en toe medicatie gebruiken om te slapen. Er wordt in het boek het een en ander geschreven over medicatie ook in verband met de zwangerschappen, die Annemarie heeft gehad. Ze gebruikt het middel Seresta hiervoor en het mag van de verloskundige. Op dat moment is het een uitkomst voor haar. Later als ze bevallen is van haar tweede zoon, dan blijkt dat er teveel van het middel in haar bloed zit. Het kind heeft een ademhalingsdepressie gehad, het ging niet ademen direct na de geboorte. Er komt een uitgebreid medisch onderzoek.

    Annemarie wordt als verdachte gezien en dat doet haar pijn. Ze heeft heel vaak gevraagd of het geen kwaad kon om Seresta te gebruiken. In het boek worden het hulpverleningstraject dat Annemarie heeft gevolgd beschreven. Ze komt eerst bij een psycholoog terecht. Later gaat ze naar de huisarts en hoort ze dat ze een slaapstoornis heeft. Annemarie kan pas na een half jaar terecht bij een slaapcentrum. In de tussentijd heeft ze contacten met verschillende christelijke instanties en komt ze terecht bij een christelijke psychologe, die ervaring heeft met slaapstoornissen. Annemarie gaat slaaprestrictie doen. De tijd

    in bed wordt dan teruggebracht naar echte slaaptijd. In het begin word je extreem vermoeid, maar na verloop van tijd merk je dat je de regie over het slapen terugkrijgt. Het is een zware methode. Na een half jaar kan Annemarie terecht bij het slaapcentrum. Ze krijgt allerlei onderzoeken. Belangrijk is om een stap te zetten om te werken aan je probleem. Uiteindelijk komt er niets uit de onderzoeken tevoorschijn, dus wordt Annemarie doorverwezen naar een psycholoog, een slaapdeskundige, Caroline Kluft. Ze heeft ook nog steeds contact met de andere psycholoog, omdat alles zo langzaam gaat.

    Naast de slaaprestrictie krijgt Annemarie Cognitieve Therapie (RET), sleutelslaapjes: overdag wegzakken en binnen een paar seconden weer wakker worden met het gevoel of je weer veel energie hebt gekregen. Daarnaast leert ze snoozen: als de wekker gaat snooze indrukken, negen minuten indommelen, weer gewekt worden, weer indommelen. Deze dingen helpen Annemarie, zodat het beter met haar gaat.

  • 7

    Na verloop van tijd gaat het zo goed, dat ze geen contact meer

    heeft met het slaapcentrum. Ze vraagt zich af hoe het komt dat ze zo is vastgelopen. Er zijn een heleboel vragen. Ze komt niet verder, maar ze weet wel dat ze in de loop van de tijd de lat steeds hoger is gaan leggen voor zichzelf. In het boek wordt beschreven hoe Annemarie God ziet en zag in de gehele situatie. Ze voelt zich steeds belabberder en vraagt zich af waar God is in dit alles. Je verwacht alles van Hem, maar je angst wordt steeds groter. Ze beschrijft haar strijd, maar aan het einde van het boek ook haar Dankbaarheid aan Hem. Jezus wil je rust geven omdat alles, alles is voldaan, door God zelf! God accepteert ons