of 31 /31

ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

  • Upload
    others

  • View
    6

  • Download
    0

Embed Size (px)

Citation preview

Page 1: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น
Page 2: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

ข ณ ะ ท ร ถ ไ ฟ ล อ เ ฟ อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น น น คอย ๆ ไตขน

ทางลาดชวนเวยนหว เอดมนด เครสช แหงนมองสำรวจยอดเขาอนขรขระ

เบองบน จากระยะไกลน อารามศลาขนาดมหมาทสรางลกเขาไปในผวหนาของ

ผาชนดเหมอนลอยอยในอวกาศ เชอมตดกบหนาผาชนนนอยางนามหศจรรย

สถานทศกดสทธซงกาลเวลามอาจแตะตองในแควนคาตาโลเนยของสเปน

แหงน ยนหยดตานทานแรงโนมถวงมานานกวาสศตวรรษ ไมเคยละเลอนจาก

จดประสงคแรกเรมทมนถกสรางขน นนคอปกปกผพกพงใหพนจากโลกยคใหม

นาขนทตอนนคนเหลานนจะเปนกลมแรกทไดรความจรง เครสชคด

นกอยากรวาพวกเขาจะมปฏกรยาอยางไร ตามประวตศาสตรแลวผทอนตราย

สดบนโลกใบนกคอคนของพระเจา...โดยเฉพาะอยางยงเมอพระเจาของพวกเขา

ถกคกคาม และนเรากกำลงจะซดหอกไฟเขาใสรงแตน

เมอรถไฟไตขนไปถงยอดเขา เครสชมองเหนรางหนงยนรอบนชานชาลา

เพยงลำพง บรษรางผายผอมเหยวยนนนอยในชดคลมยาวสมวงกบเสอคลม

ตวนอกสขาวตามแบบคาทอลก พรอมสวมหมวกกลมบนศรษะ เครสชจำ

รางผอมมแตกระดกของเจาบานคนนไดจากภาพถาย และรสกวาอะดรนาลน

พลงพลานโดยไมคาดคด

บลเดสปโนมาตอนรบเราดวยตวเองเลย

บชอปอนโตนโอ บลเดสปโน เปนบคคลนาเกรงขามในสเปน มเพยงแต

เปนพระสหายและทปรกษาผไดรบความไววางพระราชหฤทยของกษตรยเทานน

บทนำ

Page 3: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

2

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

แตยงเปนผสนบสนนการรกษาคานยมคาทอลกแบบอนรกษนยมและมาตรฐาน

ทางการเมองแบบดงเดม ททรงอทธพลและ “เสยงดง” ทสดผหนงของประเทศ

อกดวย

“เอดมนด เครสช สนะ พอเดา” บชอปเอยเสยงเรยบขณะทเครสชกาว

ออกจากรถไฟ

“ขอรบผดตามขอหาครบ” เครสชวาพลางยมขณะยนมอออกไปจบมอ

มแตหนงหมกระดกของเจาบาน “บชอปบลเดสปโน ผมอยากขอบคณทาน

ทจดการนดพบครงน”

“พอชนชมนะทคณ ขอมา ” เสยงของบชอปมนคงกวาทเครสชคาด ทง

ใสกระจางและกงวานเหมอนเสยงระฆง “ไมบอยนกหรอกทคนในแวดวง

วทยาศาสตรมาปรกษาอะไรเรา โดยเฉพาะคนทมชอเสยงขนาดคณ เชญทางน

เถด”

ขณะทบลเดสปโนเดนนำเครสชขามชานชาลาไป ลมภเขาเยอกเยนกพด

สะบดเสอคลมของบชอป

“พอตองสารภาพ” บลเดสปโนพด “วาคณดตางจากทพอจนตนาการไว

พอคาดวาจะไดพบนกวทยาศาสตร แตคณดคอนขาง...” ทานมองชดสทคตอนเค

50 อนเรยบหรและรองเทาหนงนกกระจอกเทศยหอบารเกอรดวยแววดหมนเลกนอย

“ ‘ฮป’ ทเดยว พอเชอวานาจะใชคำนนะ”

เครสชยมอยางสภาพ คำวา “ฮป ” นมนเชยไปตงหลายทศวรรษแลวทาน

“พอไดอานวาคณประสบความสำเรจเรองอะไรมาบาง” บชอปวา “พอ

ยงคงไมแนใจนกวาคณทำงานอะไรกนแน”

“ผมชำนาญดานทฤษฎเกม และคอมพวเตอรโมเดลลง๑ครบ”

“งนคณกทำเกมคอมพวเตอรทพวกเดก ๆ เลนกนนะหรอ”

เครสชรสกวาบชอปกำลงแสรงทำเปนไมรเพอพยายามใหดวาตนเปนคน

ประหลาดและดงดดใจ หรอจะพดใหตรงกวานน เครสชรวาบลเดสปโนเปน

ผศกษาเทคโนโลยทรอบรจนนากลว และมกเตอนใครตอใครบอย ๆ ถงอนตราย

ของมน “ไมใชครบ ทาน จรง ๆ แลวทฤษฎเกมคอสาขาหนงของคณตศาสตรท

ศกษารปแบบตาง ๆ เพอทำนายอนาคตครบ”

๑ Computer Modeling คอ การใชโปรแกรมคอมพวเตอรจำลองความเปนไปไดในการเกด

สถานการณตาง ๆ เชน จำลองแรงสนสะเทอนของแผนดนไหววาทำใหเกดความเสยหายระดบใด

Page 4: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

3

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

“ออ ใช พอเคยอานคำทำนายของคณวาจะเกดวกฤตทางการเงนในยโรป

เมอหลายปกอนใชไหม พอไมมใครฟงคณ คณกกอบกสถานการณไวดวยการ

คดคนโปรแกรมคอมพวเตอรทดงอยกลบมาจากความตาย คำพดทโดงดง

ของคณวายงไงนะ ‘ผมอายสามสบสาม อายเทาพระครสตตอนพระองคทรง

ฟนคนชพนนแหละ’ ”

เครสชทำทาผงะถอย “เปนการเปรยบเทยบทไมเขาทาเลยครบ พระคณเจา

ตอนนนผมยงเดก”

“เดกร” บชอปหวเราะห ๆ “แลวตอนนคณอายเทาไหรละ...สสบกระมง”

“ใชเลยครบ”

ชายชรายมขณะทลมแรงยงคงพดเสอคลมทานปลวสะบด “ทจรง

กอนหนานคนสภาพถอมตวนาจะไดครองโลก แตนโลกกลบตกเปนของคน

หนมสาว คนทมหวทางเทคโนโลย คนทนงจองจอวดโอแทนทจะมองจตวญญาณ

ตนเอง พอตองยอมรบ พอไมเคยนกฝนเลยวาจะมเหตใหตองมาพบคนหนม

ผนำกระบวนการทวาน ใคร ๆ เรยกคณวา ศาสดาพยากรณ คณคงร”

“ซงไมใชการพยากรณทแมนยำนกหรอกครบในกรณของทาน พระคณเจา”

เครสชตอบ “ตอนทผมขอพบทานกบคณะพรรคของทานเปนการสวนตว ผม

คำนวณไววามโอกาสแคยสบเปอรเซนตเทานนททานจะตอบรบ”

“และตามทพอบอกคณะพรรคของพอ ผมจตศรทธาลกซงอาจไดประโยชน

เสมอจากการฟงผไรศรทธา การฟงเสยงของปศาจรายนแหละทจะทำใหเราซาบซง

ในพระสรเสยงของพระเจาไดดยงขน” ชายชรายม “พอพดเลนนะ ไดโปรด

ใหอภยอารมณขนแบบคนแกของพอดวยเถด บางครงเครองกลนกรองของพอ

กไมทำงาน”

วาแลวบชอปบลเดสปโนกออกเดนไปขางหนา “คนอน ๆ กำลงรออย เชญ

ทางนเถด”

เครสชมองดจดหมายปลายทาง ทมนอนใหญโตกอดวยหนสเทาตงอยบน

ขอบผาซงทงตวดงลงไปหลายพนฟตสเนนเชงเขาทปกคลมดวยปาไมเขยวชอม

เครสชรสกหวาดเสยวจากความสงนน จงเบนสายตาจากหบเหวไปมองตาม

รางบชอปบนทางเดนเลยบผาทไมสมำเสมอ และหนไปนกถงการนดพบทรออย

ขางหนา

เครสชไดขอเขาพบผนำศาสนาคนสำคญสามคนทเพงเสรจสนจากการ

เขารวมประชมทน

Page 5: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

4

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

สภาศาสนาโลก

ตงแตป ค.ศ. ๑๘๙๓ เปนตนมา ผนำทางจตวญญาณหลายรอยคนจาก

ศาสนาตาง ๆ เกอบสามสบศาสนาทวโลกไดมาชมนมตามสถานทแตกตางกนไป

ทกสองสามปเพอใชเวลาหนงสปดาหสนทนาแลกเปลยนระหวางความเชอตาง ๆ

ผเขารวมมหลากหลาย ทงพระผทรงอทธพลในศาสนาครสต รบไบในศาสนายว

และมลเลาะหในศาสนาอสลามจากทวโลก ตลอดจนปจารในศาสนาฮนด พระภกษ

ในพทธศาสนา ผนบถอศาสนาเชน ซกห และอน ๆ

วตถประสงคทสภาดงกลาวประกาศไวคอ “เพอสรางความสามคคระหวาง

ศาสนาตาง ๆ ในโลก สรางสะพานเชอมระหวางความเชอทางจตวญญาณอน

หลากหลาย และเฉลมฉลองการมาบรรจบพบกนของศาสนาทงมวล”

เปนภารกจทสงสง เครสชคด แมจะมองวาการประชมดงกลาวเปนการ

กระทำทวางเปลา เปนการแสวงหาทไรความหมายเพอหาจดสอดคลองอนสะเปะ-

สะปะของบรรดานยาย นทาน และตำนานโบรำโบราณซงผสมปนเปกนยงเหยง

ระหวางทบชอปบลเดสปโนนำเขาไปตามทางเดน เครสชกมองลงไปยง

ดานขางของภเขาดวยความคดออกไปทางเสยดส โมเสสไตเขาขนไปรบพระวจนะ

ของพระเจา...แตเราไตเขาขนไปทำสงทตรงกนขามเลยทเดยว

เครสชบอกตวเองวาสาเหตจงใจในการไตขนภเขาลกนเกดจากความจำเปน

ดานจรยธรรม แตเขารดวาความทะนงตนของเขาเองมสวนอยไมนอยทกระตน

ใหมาเยอนครงน เขาปรารถนานกทจะไดรสกพงพอใจเมอนงเผชญหนากบ

นกบวชเหลานและทำนายการจบสนของพวกเขาทใกลจะมาถง

นานพอแลวททานเปนผกำหนดวาอะไรคอความจรง

“พอไดดประวตยอของคณ” จ ๆ บชอปกพดขนพรอมกบชำเลองมอง

เครสช “เหนวาคณเปนผลผลตของมหาวทยาลยฮารวารด”

“ระดบปรญญาตรครบ ใช”

“ออ เมอไมนานมาน พออานพบวาเปนครงแรกในประวตศาสตรของ

ฮารวารดทนกศกษาเขาใหมเปนพวกทไมเชอหรอเคลอบแคลงวาพระเจามจรง

มากกวาพวกทระบวานบถอศาสนาใด นเปนสถตทบอกอะไรไดมากทเดยวนะ

คณเครสช”

ผมจะบอกทานวายงไงด เครสชอยากจะตอบวา นกศกษาของเราฉลาด

ขนเรอย ๆ นะครบ

ลมพดแรงขนเมอทงสองไปถงอาคารหนหลงโบราณ ภายในแสงสลวของ

Page 6: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

5

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

ทางเขาอาคาร อากาศหนกองไปดวยกลนหนาทบของยางไมหอมทกำลงเผาไหม

ชายทงสองเดนลดเลยวผานทางเดนมด ๆ ทวกวน เครสชพยายามปรบสายตา

ขณะทเขาเดนตามเจาบานในชดเสอคลมยาวไป ในทสดทงคกมาถงประตไม

บานหนงทมขนาดเลกผดปกต บชอปเคาะประต กมตวลง และเปดเขาไป

พรอมกวกมอเรยกผเปนแขกใหตามไปดวย

เครสชกาวขามธรณประตอยางไมแนใจ

เขาพบตนเองอยในหองรปสเหลยมผนผา ผนงสงทกดานสะพรงไปดวย

หนงสอโบราณเลมใหญหนาปกหมหนง นอกจากนยงมชนหนงสอแบบลอยตว

ยนออกมาจากกำแพงเหมอนซ โครง คนเปนระยะดวยเครองทำความรอน

เหลกหลอทสงเสยงเคลงคลางซซา หองนนจงใหความรสกเหมอนมชวตจน

นาขนลก เครสชเหลอบสายตาขนมองทางเดนมระเบยงกนอนงามวจตรททอดตว

ลอมรอบชนสอง และรแนโดยปราศจากขอกงขาวาตนอยทใด

หองสมดมอนตเซรรตอนโดงดง เครสชตระหนก เขาตกใจทไดรบ

การยอมรบใหเขามา หองศกดสทธแหงนรำลอกนวามหนงสอหายากยงทมแต

พระผอทศชวตเพอพระเจาและผทแยกตวจากโลกภายนอกมาอยบนภเขานเทานน

ทเขาถงได

“คณขอวาอยาใหใครรเหน” บชอปกลาว “ทนคอพนทสวนตวทสดของเรา

คนนอกนอยคนนกเคยเขามา”

“นบเปนสทธพเศษอนเอออารยง ขอบพระคณครบ”

เครสชเดนตามบชอปไปยงโตะไมตวใหญทบรษสงวยสองคนนงรออย

คนทางซายดออนโรยดวยวย ดวงตาเหนอยลา เคราดกหนาสขาวเกาะพนกนยง

เขาสวมสทสดำยบยนทบเชตขาว และหมวกสกหลาด

“นคอรบไบเยฮดา โคเวส” บชอปบอก “ทานเปนนกปรชญาชาวยวผม

ชอเสยงโดดเดน ทานเขยนเรองจกรวาลวทยาแนวยวไวมาก”

เครสชยนมอขามโตะไปจบมอกบรบไบโคเวสอยางสภาพ “ยนดทไดรจก

ทานครบ” เครสชวา “ผมอานหนงสอของทานเกยวกบคบบาลาห บอกได

ไมเตมปากวาผมเขาใจเนอหาในนน แตอานแลวนะครบ”

โคเวสพยกหนาใหอยางเปนมตร พลางใชผาเชดหนาซบดวงตารนนำ

“และน” บชอปแนะนำตอ พลางชไปยงชายอกคน “ทานคออลลามะฮ๒

๒ Allamah คำนำหนาเพอยกยองผทรงความรของศาสนาอสลาม

Page 7: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

6

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

ผเปนทนบถอ ไซยด อล-ฟาเดล”

นกปราชญอสลามผ เปนท เคารพลกขนยนยมกวาง เขามรางเตยลำ

ใบหนาราเรงซงดเหมอนจะไมเขากบดวงตาสดำแทงทะลคนน เขาแตงกายดวย

ชดเสอคลมสขาวเรยบ ๆ ยาวถงขอเทาแบบชาวอาหรบ “คณเครสชครบ ผม

กไดอานคำทำนายวาดวยอนาคตแหงมนษยชาต ของคณ ผมพดไมไดวาผม

เหนดวยนะ แตอานแลวนะครบ”

เครสชยมอยางเปนมตร และจบมอกบชายผนน

“และแขกของเรา เอดมนด เครสช” บชอปสรปโดยกลาวกบสหาย

ทงสอง “ตามททานคงรแลว เปนนกวทยาศาสตรคอมพวเตอร นกทฤษฎเกม

นกประดษฐ และประมาณวาเปนศาสดาพยากรณในโลกเทคโนโลย ผไดรบความ

นบถออยางสง เมอพจารณาภมหลงของเขาแลว ผมใหฉงนใจทเขาขอเขามา

คยกบเราสามคน เพราะฉะนน ตอนนผมจะขอมอบหนาทใหคณเครสชอธบายวา

เขามาทำไม”

วาแลวบชอปบลเดสปโนกนงลงระหวางสหายทงสอง ประสานมอกน

และเหลอบตาขนมองเครสชอยางคาดหมาย ชายทงสามเผชญหนาเขาเหมอน

คณะตลาการ สรางบรรยากาศเหมอนศาลศาสนามากกวาการพบปะกนฉนมตร

ของนกวชาการ บดนเครสชตระหนกแลววาทานบชอปไมไดเตรยมเกาอใหเขานง

ดวยซำ

เครสชรสกขบขนมากกวาหวนเกรงขณะพนจพจารณาชายสงวยสามคน

ตรงหนา นสนะตรเอกานภาพทเราขอพบ นกปราชญทงสาม

เครสชหยดนงชวขณะเพอแสดงพลง เดนไปทหนาตางและมองออกไป

ยงภาพพานอรามาอนนาตนตาตนใจเบองลาง ผนแผนดนทใชเลยงสตวแต

ครงโบราณซงมแสงแดดสาดสองเปนหยอม ๆ ทอดตวขามหบเขาลก กอนจะ

เปดทางใหแกเหลายอดเขาขรขระแหงเทอกเขากอลลเซอโรลา พนจากนนไป

หลายไมล ณ ทใดทหนงเหนอทะเลบาเลยรก แผงเมฆฝนนาหวาดหวนกำลง

กอตวอยทเสนขอบฟา

เหมาะดจรง เครสชคดเมอสมผสถงความวนวายปนปวนทเขากำลงจะ

กอขนในอกไมชาทงในหองน และทโลกภายนอก

“ทานสภาพบรษทงหลายครบ” เขาปบปบหนกลบมาหาชายทงสาม “ผม

เชอวาบชอปบลเดสปโนคงไดแจงใหทานทราบแลวถงคำขอของผมใหเกบเรองน

เปนความลบ กอนเราจะคยกนตอ ผมแคอยากจะระบใหชดเจนวาสงทผมกำลง

Page 8: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

7

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

จะบอกพวกทานตอไปนจะตองเกบเปนความลบอยางเขมงวดทสด พดงาย ๆ กคอ

ผมกำลงขอใหทกทานสาบานวาจะปดปากเงยบ ทกทานตกลงมยครบ”

ชายทงสามพยกหนายอมตามโดยไมเอยวาจา ซงเครสชรวาอาจไมจำเปน

อยด พวกเขาจะอยากฝงขอมลนไว ไมตองการใหเผยแพรออกไปหรอก

“ผมมาทนวนน” เครสชเรม “เพราะมการคนพบทางวทยาศาสตรอยางหนง

ซงเชอวาพวกทานนาจะตกใจ มนเปนเรองทผมตดตามมาหลายป โดยหวงจะหา

คำตอบแกคำถามพนฐานสองขอเกยวกบประสบการณมนษยทเรามกถามกน

ในเมอตอนนผมประสบความสำเรจแลว ผมกเลยมาพบพวกทานโดยเฉพาะ

เพราะเชอวาขอมลนจะสงผลตอบรรดาผมศรทธาทวโลกอยางลกซง และเปนไปได

ทเดยวทจะกอใหเกดความเปลยนแปลงทเราอาจบรรยายไดเพยงวา...ใชคำวา...

สรางความแตกแยกกแลวกน ในเวลาน ผมเปนคนเดยวในโลกทมขอมลทกำลง

จะเปดเผยใหพวกทานทราบครบ”

เครสชลวงมอเขาไปในเสอนอกและดงสมารทโฟนเครองใหญพเศษออกมา

เปนโทรศพททเขาออกแบบและสรางขนเพอตอบสนองความตองการเฉพาะของ

ตนเอง โทรศพทมปลอกหมลายโมเสกสสนสดใส เขาวางมนตงขนตอหนาชาย

ทงสามเหมอนเครองรบโทรทศน ในอกสกคร เขาจะใชอปกรณชนนกดเขาส

เซรฟเวอรทมความปลอดภยสง ใสรหสผานความยาวสสบเจดตวอกษร แลว

ถายทอดพรเซนเทชนชนหนงตอหนาคนทงสาม

“สงทพวกทานกำลงจะไดชม” เครสชวา “เปนการตดตอหยาบ ๆ ของ

คำประกาศทผมหวงจะบอกใหชาวโลกรวมรบร...อาจจะในเวลาหนงเดอนหรอ

ประมาณนน แตกอนจะทำเชนนน ผมตองหารอกบนกคดทางดานศาสนาผทรง

อทธพลทสดของโลกสกสองสามคน จะไดรวาผทไดรบผลกระทบจากมนมาก

ทสดจะตอบรบขาวนอยางไร”

บชอปถอนหายใจเสยงดง ฟงดเหมอนเบอมากกวากงวล “เปนอารมภบท

ทนาสนใจมาก คณเครสช คณพดราวกบวาอะไรกตามทคณกำลงจะใหเราดจะ

สนสะเทอนรากฐานของศาสนาตาง ๆ ทวโลกอยางนนแหละ”

เครสชมองไปรอบสถานทเกาแกทเกบรกษาสรรพตำราอนศกดสทธนน

มนจะไมสนสะเทอนรากฐานของทานหรอก มนจะทลายรากฐานทวานนจนไมมชนด

เลยตางหากละ

เครสชประเมนเหลาบรษตรงหนา สงทคนเหลานไมรกคอในเวลาอกเพยง

แคสามวน เครสชวางแผนจะเปดเผยรายงานนตอสาธารณชนดวยพรเซนเทชน

Page 9: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

8

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

อนนาตนตะลงและรอยเรยงเปนลำดบอยางละเอยดรอบคอบ เมอเขาทำเชนนน

ผคนทวโลกจะไดตระหนกวาคำสอนของทกศาสนามสงหนงตรงกนจรง ๆ

นนคอทงหมดลวนผดอยางมหนต

Page 10: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

ศ า ส ต ร า จ า ร ย โ ร เ บ ร ต แ ล ง ด อ น เงยหนามองสนขสง

สสบฟตทนงอยบนลาน ขนของสตวตวนเปนพรมมชวต คอหญาและดอกไมหอม

ฉนพยายามจะรกแกนะ เขาคด ฉนพยายามจรง ๆ

แลงดอนพนจเจาสตวตวนนตออกเลกนอย จากนนกเดนตอไปตามทางเดน

ทสรางเปนสะพานแขวน กาวลงบนไดกวางใหญทอดยาวทแตละขนมขนาด

ไมเทากน ดวยเจตนาจะขดจงหวะและฝกาวปกตของผมาเยอน ภารกจสำเรจ

แลงดอนลงความเหน หลงจากเกอบสะดดหวทมบนบนไดประหลาดนถงสองครง

ทเชงบนได แลงดอนตองหยดกกและจองวตถขนาดมหมาทตระหงาน

เงอมอยตรงหนา

ทนฉนกไดเหนมนทงตวละ

แมงมมแมมายดำสงทะมนตงอยเบองหนาเขา ขาเหลกเรยวยาวของมน

คำยนรางปองเปนปลองทอยสงขนไปในอากาศอยางนอยสามสบฟต ใตทองของ

เจาแมงมมมถงไขทำจากลวดสานจลกแกวหอยอย

“มนชอ มามอง (Maman) ครบ” เสยงหนงเอยขน

แลงดอนลดสายตาลงและเหนชายรางเพรยวยนอยใตตวแมงมม เขาสวม

เสอเชอรวาน๓ผายกดอกสดำ และไวหนวดยาวโงงแบบซลวาดอร ดาล ทดเกอบ

จะนาขน

๓ เสอยาวถงเขาคอตงทชายชาวเอเชยใตนยมสวม

Page 11: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

10

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

“ผมชอเฟอรนานโด” เขากลาวตอไป “ผมมหนาทตอนรบคณสพพธภณฑ”

ชายผนนพจารณาปายชอหลากหลายบนโตะเบองหนาตน “ขอทราบชอของคณ

ดวยครบ”

“ไดส โรเบรต แลงดอน ครบ”

ดวงตาอกฝายตวดกลบขนมาทนท “อาว ขอโทษจรง ๆ ครบ! ผมจำคณ

ไมไดเลย”

ฉนกแทบจำตวเองไมไดเหมอนกน แลงดอนนกขณะกาวไปขางหนาในชด

สทหางยาวสดำ เสอกกขาวผกหกระตายสเดยวกน ฉนดเหมอนสมาชกวง

วฟเฟนปฟ ๔ เลย เสอสทหางยาวคลาสสกของแลงดอนเกาเกอบสามสบป เกบ

รกษาไวตงแตสมยทเขาเปนสมาชกไอวคลบทมหาวทยาลยพรนซตน แตดวย

เหตท เขาวายนำเปนประจำทกวนอยางโดยไมบดพลว เขาจงยงสวมชดนได

คอนขางพอด ตอนรบจดกระเปาเดนทาง แลงดอนควาถงสทผดใบจากตเสอผา

โดยทงชดทกซโดทใสประจำไวเบองหลง

“จดหมายเชญระบวาแบลกแอนดไวท” แลงดอนพด “ผมเชอวาสทหางยาว

กคงพอใชไดกระมง”

“สทหางยาวนะคลาสสกครบ! คณดโกมาก!” ชายผนนตรงรเขามาหาและ

บรรจงตดปายชอทปกเสอนอกของแลงดอน

“เปนเกยรตทไดรจกคณครบ” ชายไวหนวดเอย “คณตองเคยมาเยอนทน

แลวแน ๆ”

แลงดอนมองผานขาแมงมมไปยงอาคารเงาวบเบองหนาคนทงสอง “อนทจรง

ผมอายทตองบอกวาผมไมเคยมาเลย”

“ไมเคย!” อกฝายแสรงทำทาเขาทรด “คณไมไดเปนแฟนศลปะสมยใหม

หรอกหรอ”

แลงดอนรสกเพลดเพลนกบ ความทาทาย ของศลปะสมยใหมเสมอมา

หลก ๆ กเพอสำรวจวาเหตใดงานชนหนงจงไดรบการยกยองวาเปนงานชนเอก

ทงภาพเขยนเทสของแจคสน พอลลอก ภาพกระปองซปแคมปเบลลของ

แอนด วอรฮอล และภาพสเหลยมผนผาหลากสงาย ๆ ของมารค รอทโก กระนน

แลงดอนกสบายใจกวามากยามไดพดคยเรองสญลกษณทางศาสนาในงานของ

ไฮโรนมส บอสช หรอฝแปรงของฟรานซสโก เดอ โกยา

๔ ชอวงนกรองนกศกษามหาวทยาลยเยลของสหรฐฯ กอตงมาตงแตป ค.ศ. ๑๙๐๙

Page 12: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

11

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

“ผมคอนขางชอบงานคลาสสกมากกวาครบ” แลงดอนตอบ “ผมถนด

งานของดาวนชมากกวาเดอคนง”

“แตดาวนชกบเดอคนง คลาย กนมากนะครบ!”

แลงดอนยมอยางอดกลน “ถาอยางนนกเหนไดชดวาผมตองเรยนร

เกยวกบเดอคนงอกสกหนอย”

“งนคณกมาถกทแลวละ” ชายผนนเหวยงแขนไปทางอาคารหลงมหมา

“ในพพธภณฑแหงน คณจะไดพบคอลเลกชนศลปะสมยใหมทยอดเยยมทสด

คอลเลกชนหนงของโลก! หวงจรง ๆ วาคณจะสนกกบมน”

“ผมกตงใจอยางนน” แลงดอนตอบ “ผมแคอยากรวาตวเองมาทน ทำไม ”

“คณกบทกคนทมานนแหละ!” อกฝายหวเราะราพรอมกบสนศรษะ

“เจาภาพของคณเกบจดประสงคของงานคนนเปนความลบอยางยง แมแตเจาหนาท

ของพพธภณฑเองยงไมรเลยครบวาจะมอะไรเกดขน เจา ความลกลบ นแหละทเปน

ความสนกครงหนงของงาน ขาวลอตาง ๆ สะพดไปทว! ขางในมแขกหลายรอยคน

เปนคนดง ๆ กเยอะ และไมมใครร เลย วาคนนจะมรายการอะไรบาง!”

ถงตอนนแลงดอนยมยงฟน เจาภาพนอยรายนกในโลกนทกลาหาญชาญชย

ถงขนาดสงจดหมายเชญในนาทสดทายทมใจความสำคญเพยง คนวนเสาร ไปทนน

ไวใจผมเถอะ และยงมนอยรายกวานนอกทชกจงวไอพหลายรอยรายใหทงทกสง

ทกอยาง แลวบนมายง ภาคเหนอของสเปน เพอรวมงานนนได

แลงดอนเดนออกจากใตตวเจาแมงมมและกาวตอไปตามทาง เหลอบตา

ขนไปมองปายสแดงขนาดใหญทพองลมอยเหนอศรษะ

คำคนหนงกบ

เอดมนด เครสช

เอดมนดนไมเคยขาดความมนใจเลยจรง ๆ แลงดอนคดขำ ๆ

เมอประมาณยสบปกอน เอดมนด เครสช วยหนมเปนหนงในนกศกษา

กลมแรกของแลงดอนทมหาวทยาลยฮารวารด เขาเปนคนหนมหวยงคลง

คอมพวเตอรทความสนใจเรองรหสชกนำใหเขารวมการสมมนานกศกษาปหนง

เรองรหส ขอความลบ และภาษาสญลกษณของแลงดอน สตปญญาอนซบซอน

ลกลำของเครสชประทบใจแลงดอนมาก และแมวาในทสดเครสชจะละทง

โลกทเตมไปดวยฝนเขรอะของวชาวาดวยสญลกษณ ไปสหนทางแหงอนาคต

Page 13: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

12

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

อนสดใสของคอมพวเตอร แตเขากบแลงดอนกไดพฒนาความผกพนฉนศษย

กบอาจารยททำใหทงสองยงคงตดตอกนตลอดสองทศวรรษทผานมานบแต

เครสชจบการศกษา

ตอนนศษยลำหนาครไปแลว แลงดอนนก หลายปแสงเชยวละ

วนนเอดมนด เครสช เปนนกคดหวอสระทมชอเสยงระดบโลก เปน

นกวทยาศาสตรคอมพวเตอร นกอนาคตนยม นกประดษฐ และผประกอบการ

ทมทรพยสนนบพนลาน ชายวยสสบผนเปนบดาของบรรดาเทคโนโลยลำสมย

อนนาตนตาทเปนตวแทนความกาวหนาครงสำคญในสาขาวชาอนหลากหลาย

อาท ศาสตรหนยนต ประสาทวทยาศาสตร ปญญาประดษฐนาโนเทคโนโลย

และคำทำนายอนแมนยำของเขาเกยวกบความกาวหนาทางวทยาศาสตรทจะเกด

ในอนาคตไดกอใหเกดรงสลกลบขนรอบตวเขา

แลงดอนสงสยวาความสามารถนาขนลกในการทำนายอนาคตของเอดมนด

นาจะเกดจากความรอนกวางขวางนาอศจรรยของเขาเกยวกบโลกรอบตว เทาท

แลงดอนจำได เอดมนดเปนหนอนหนงสอผไมรจกอม อานทกอยางทขวางหนา

ความคลงไคลหนงสอของชายผน กบความสามารถในการซมซบเนอหาในหนงสอ

ของเขานนเหนอกวาสงใดทแลงดอนเคยพบเหนมากอน

ในชวงไมกปทผานมาน เครสชใชชวตอยในสเปนเปนสวนใหญ เขาบอก

วาสาเหตทเลอกเชนนเพราะยงมสมพนธสวาทกบเสนหแบบโลกเกา สถาปตยกรรม

ลำยค บารเหลายนแปลก ๆ และอากาศอนดเยยมของประเทศน

เมอเครสชกลบมายงเคมบรดจเพอบรรยายทศนยวจยมเดยแลบของ

เอมไอทปละครง แลงดอนจะไปรบประทานอาหารกบเขาตามรานยอดนยมใหม ๆ

สกแหงในบอสตนทแลงดอนไมเคยไดยนมากอน ทงสองไมเคยสนทนากน

เรองเทคโนโลยเลย เรองทเครสชตองการคยกบแลงดอนมแตศลปะเทานน

“คณเปนตวเชอมโยงทางดานวฒนธรรมของผมนะ โรเบรต” เครสชชอบ

พดเลนบอย ๆ “เปนปรญญาตรอกษรศาสตร๕สวนตวของผมเลยละ!”

การเยาแหยทเลนทจรงถงสถานภาพโสดของแลงดอนฟงดนาขนเปนพเศษ

เมอออกจากปากของคนโสดเชนกนอยางเครสช เขาประณามการครองคแบบ

สามภรรยาเดยววาเปน “การดหมนววฒนาการ” และเปนผทมภาพถายคกบ

นางแบบชนนำมากมายตลอดหลายปทผานมาดวย

๕ เปนการเลนคำวา Bachelor ซงหมายถงปรญญาตรหรอคนโสดกได

Page 14: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

13

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

เมอคดถงชอเสยงของเครสชในฐานะผสรางนวตกรรมใหมในศาสตร

คอมพวเตอร เราอาจนกภาพเขางาย ๆ วาเปนชายคงแกเรยน บาเทคโนโลย

ผสวมเสอตดกระดมถงคอ แตเขากลบออกแบบใหตวเองกลายเปน “ปอปไอคอน”

ยคใหมททำตวกลมกลนกบแวดวงคนดง แตงกายทนสมย ฟงดนตรใตดน

ทแทบไมมใครฟงกน และสะสมศลปะสมยใหมกบศลปะแนวอมเพรสชนนสม

อนประเมนคามไดมากมาย เครสชมกเขยนอเมลถงแลงดอนเพอขอคำแนะนำ

เกยวกบงานศลปะชนใหมทเขากำลงคดจะซอมาสะสม

แลวจากนนเขากจะทำตรงขามกบทฉนแนะ แลงดอนรำพงในใจ

เมอประมาณหนงปกอน เครสชทำใหแลงดอนประหลาดใจดวยการถาม

เรองไมเกยวกบศลปะ หากเกยวกบพระเจา ซงเปนหวขอแปลกมากสำหรบ

ผประกาศตนวาไมเชอเรองพระเจา ระหวางรบประทานซโครงเนอดบทราน

ไทเกอรมามาในบอสตนดวยกน เครสชสอบถามถงสงทแลงดอนเชยวชาญทสด

เกยวกบความเชอหลกของศาสนาตาง ๆ ทวโลก โดยเฉพาะอยางยงเรองการ

สรางโลกซงแตละศาสนาเลาเรองราวทแตกตางกนไป

แลงดอนอธบายภาพรวมของความเชอตาง ๆ ในปจจบน ตงแตเรองราว

ในปฐมกาลทศาสนายว ครสต และอสลาม เชอถอรวมกน เรอยไปจนถงเรอง

พระพรหมของศาสนาฮนด เรองเทพมารดกของชาวบาลโลน และอน ๆ

“ผมสงสยจรง” แลงดอนถามขณะททงสองออกจากรานอาหาร “ทำไม

นกอนาคตนยมถงไดสนใจเรองอดตนก นหมายความวาในทสดนกอเทวนยม

ชอดงของเรากไดพบพระเจาแลวอยางนนหรอ”

เอดมนดปลอยเสยงหวเราะเตมท “ฝนไปแลว! ผมแคกำลงประเมน

คแขงนะ โรเบรต”

แลงดอนยม ตามเคย “อาว วทยาศาสตรกบศาสนาไมใชคแขงขนกนนะ

แตเปนภาษาทแตกตางกนสองภาษาซงพยายามเลาเรองราวเดยวกน ในโลกน

มทวางพอสำหรบทงสองอยางนนแหละ”

หลงจากพบกนครงนน เอดมนดกขาดการตดตอไปเกอบหนงป จากนน

จ ๆ เมอสามวนกอน แลงดอนกไดรบซองจดหมายเฟดเดกซบรรจตวเครองบน

ใบจองโรงแรม และขอความเขยนดวยลายมอจากเอดมนดขอใหเขาเขารวมงาน

ในคนน ขอความนนมวา โรเบรต มนจะมความหมายตอผมมากมายมหาศาล

เลยถาคณมารวมงานได ขอมลเชงลกทคณใหผมระหวางการสนทนาครงลาสด

ของเราชวยใหคนนเปนจรงขนมา

Page 15: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

14

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

แลงดอนงนงงไปหมด ในการสนทนาครงนน ไมมสงใดทดจะเกยวของ

แมแตนอยกบงานทจดขนโดยนกอนาคตนยมผน

ซองจดหมายเฟดเดกซนนยงมภาพขาวดำของคนสองคนยนประจนหนากน

เครสชไดเขยนบทกวสน ๆ ถงแลงดอนดวยวา

โรเบรต

เมอคณกบผมเจอหนากน

ผมจะพลนเผยพนทวางเปลา

— เอดมนด

แลงดอนยมเมอเหนภาพนน เปนการอางองอยางลำลกถงเหตการณหนง

ทแลงดอนเขาไปพวพนดวยเมอหลายปกอน ภาพของจอกหรอเกรลเผยตวในพนท

วางเปลาระหวางใบหนาทงสอง

ตอนนแลงดอนยนอยนอกพพธภณฑ ตนเตนอยากรวาอดตลกศษยกำลง

จะประกาศสงใด สายลมออนพดหางเสอสทสะบดขณะทเขากาวไปตามทางเดน

ซเมนตรมฝงแมนำเนรวยอนอนคดเคยว ซงครงหนงเคยเปนเสนเลอดหลอเลยง

ชวตของเมองอตสาหกรรมทกำลงเตบโตแหงน อากาศเจอกลนทองแดงจาง ๆ

เมอแลงดอนเลยวตรงหวโคงบนทางเดน เขาคอยยอมมองไปยงพพธภณฑ

อนวาววบใหญโตในทสด เปนไปไมไดทจะเกบภาพโครงสรางนนทงหมดดวย

การมองเพยงแวบเดยว สายตาเขาไลไปมาตลอดความยาวของสงกอสราง

แสนประหลาด

อาคารนไมเพยงแคแหกกฎเทานน แลงดอนคด มนยงไมใสใจกฎโดย

สนเชง เปนสถานททเหมาะกบเอดมนดจรง ๆ

พพธภณฑกกเกนไฮมในเมองบลเบา ประเทศสเปน ดเหมอนสงทเกดขน

จากภาพหลอนแสนพสดาร ประกอบดวยรปทรงโลหะบดเบยวหมนวนมาประกบ

เขาดวยกน ดจะถกวางตงพงกนไวอยางแทบไรกฎเกณฑ มวลรปทรงอนสบสน

ททอดยาวออกไปนมแผนกระเบองไทเทเนยมกวาสามหมนแผนปะตดไวแวววบ

Page 16: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

15

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

เหมอนเกลดปลา โครงสรางนจงใหความรสกทงเขากบสภาพแวดลอมและดเปน

ของจากนอกโลกในเวลาเดยวกน ราวกบลไวอะธาน สตวรายใตทะเลลกจาก

อนาคตทคลานขนจากผนนำมานอนอาบแดดอยรมฝงแมนำกระนน

ตอนทอาคารหลงนเปดตวครงแรกในป ค.ศ. ๑๙๙๗ นตยสาร นวยอรก-

เกอร ชมวาสถาปนกนามแฟรงก เกหร ไดออกแบบ “เรอในฝนทรงลกคลน

คลมผาไทเทเนยมอนนาอศจรรย” ในขณะทนกวจารณอน ๆ ทวโลกพากนชนชม

“อาคารทยงใหญทสดแหงยคสมยของเรา!” “ฉลาดหลกแหลมยงนก!” “ความ

สำเรจทางสถาปตยกรรมอนนาทง!”

นบแตเปดพพธภณฑแหงนเปนตนมา กมการสรางอาคารแบบ “คตนยม

เปลยนแนว๖” อน ๆ อกหลายสบหลงขน เชน ดสนยคอนเสรตฮอลลในลอส-

แองเจลส บเอมดบเบลยเวลดในมวนก และแมแตหอสมดใหม ณ มหาวทยาลย

ทแลงดอนเรยนจบมาแตละแหงลวนมการออกแบบและการกอสรางทไมยดขนบ

อยางรนแรง กระนนแลงดอนยงนกกงขาวาจะมแหงใดทำใหผพบเหนตกตะลง

ไดเทากบกกเกนไฮมในบลเบา

พอแลงดอนเดนเขาไปใกล ผวหนากรกระเบองดจะเปลยนแปรไปใน

แตละกาวยางเผยใหเหนถงบคลกใหมจากทกมม ภาพลวงตาทหวอหวาทสด

ของพพธภณฑปรากฏใหเหน ชางเหลอเชอท เมอมองจากมมน โครงสราง

อนมหมานนดเหมอนลอยอยในนำ ลองลอยอยบนทะเลสาบอนกวางใหญ

“ไรทสนสด” ซงซดสาดกำแพงชนนอกของพพธภณฑ

แลงดอนหยดเดนชวครดวยพศวงกบผลลพธของภาพลวงตานน แลวออก

เดนขามทะเลสาบผานทางสะพานคนเดนแบบเรยบงายททอดโคงเหนอแผนนำใส

เหมอนแกว เขาขามไปไดครงทางเทานนเมอเสยงซทำเอาสะดง มนดงมาจาก

ใตเทาเขา แลงดอนหยดเดนพอดกอนทกลมหมอกจะเรมมวนตวพงขนมาจาก

ใตทางเดน มานหมอกหนาลอยขนรอบตวเขา จากนนกตวดออกขามทะเลสาบ

มวนตวไปยงพพธภณฑและเขาโอบลอมฐานของโครงสรางทงหลง

ประตมากรรมหมอก แลงดอนคด

เขาไดอานขอมลเกยวกบงานชนนโดยฟจโกะ นาคายะ ศลปนชาวญปน

“ประตมากรรม” นแปลกแหวกแนวตรงทสรางขนจากตวกลางทเปนอากาศซง

๖ Deconstructivist คอรปแบบสถาปตยกรรมหลงทศวรรษ ๑๙๘๐ เปนการออกแบบอาคารท

ไรรปทรงแนนอน และไมยดกบองคประกอบทางสถาปตยกรรมหรอวสดดงเดม

Page 17: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

16

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

มองเหนได กำแพงหมอกจะกอตวขนและสลายตวเมอเวลาผานไป และเนองจาก

สายลมกบสภาพบรรยากาศไมเคยเหมอนกนเลยสกวนเดยว ประตมากรรมจง

แตกตางออกไปทกครงทมนปรากฏขน

สะพานหยดสงเสยงซ และแลงดอนกเฝาดกำแพงหมอกโรยตวลงเงยบ ๆ

ทวทะเลสาบ หมนวนและคบคลานราวกบมความคดจตใจเปนของตวเอง ผลท

เกดขนจงทงบอบบางและชวนใหสบสน ขณะนทงพพธภณฑดเหมอนลอยอย

เหนอนำ พกพงอยางไรนำหนกอยบนกอนเมฆ เหมอนเรอผทหลงทางในทะเล

ขณะทแลงดอนกำลงจะออกเดนอกครงนนเอง ผวหนาอนสงบนงของผนนำ

กแตกกระจายจากการปะทเลก ๆ ตดตอกนหลายครง แลวจ ๆ แทนทลอยอย

กลางนำทงหาแทนกยงเปลวไฟพงจากทะเลสาบขนสทองฟา สงเสยงดงกมปนาท

อยางตอเนองเหมอนเครองยนตจรวดแทงทะลอากาศทเตมไปดวยหมอกและ

สาดแสงสสดใสระยบไปทวกระเบองไทเทเนยมของพพธภณฑ

รสนยมทางดานสถาปตยกรรมของแลงดอนเองเอนเอยงไปทางพพธภณฑ

รปแบบคลาสสกอยางลฟวรหรอปราโด แตขณะทเขาเฝาดหมอกกบเปลวไฟลอย

อยเหนอทะเลสาบ เขากคดวาไมมทใดจะเหมาะสมกบการจดงานโดยชายผรก

ทงศลปะและนวตกรรม และมองเหนอนาคตไดอยางชดเจนเทาพพธภณฑลำสมย

แหงนอกแลว

บดน ขณะเดนฝาสายหมอก แลงดอนมงหนาไปยงทางเขาพพธภณฑ

ซงเปนโพรงสดำนากลวในโครงสรางคลายสตวเลอยคลาน ขณะทเขาใกลธรณ

ประต แลงดอนกเกดความรสกไมสบายใจขนมาวาเขากำลงเดนเขาไปสปากมงกร

Page 18: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

พ ล เ ร อ เ อ ก ห ล ย ส อ บ ล า นงอยบนเกาอไรพนกของผบรางผคน

แหงหนงในเมองไมคนเคย เขาหมดเรยวแรงจากการเดนทาง ดวยเพงบนมาถง

เมองนหลงจากทงานชนหนงพาเขาเดนทางไกลหลายพนไมลในเวลาสบสองชวโมง

เขาจบนำโทนกแกวทสองแลวจองไปยงขวดหลากสสนทวางเรยงรายอยหลงบาร

ชายใดกงดเหลาไดเมออยกลางทะเลทราย เขาครนคำนง แตชายผยดมน

เทานนจงจะนงอยในโอเอซสโดยไมยอมเปดปาก

อบลาไมไดเปดปากรบสงชวรายอยางนำเมามาเกอบหนงปแลว ขณะ

นงจองภาพสะทอนของตนในบารทประดบดวยกระจกเงา เขากยอมใหตวเอง

นกอมเอมกบภาพทมองกลบมา ซงไมไดเกดขนบอยนก

อบลาเปนบรษชาวเมดเตอรเรเนยนผโชคดคนหนงทวยอนสงขนดจะเปน

ทรพยมากกวาภาระ ในชวงหลายปทผานมา ตอหนวดเคราแขง ๆ สดำของเขา

ออนนมลงเปนสแซมขาวโดดเดน ดวงตาสเขมดจเพลงผลาญผอนคลายกลายเปน

ความมนใจและสงบนง ผวตงสมะกอกบดนกลายเปนสคลำแดดมรอยยน กอให

เกดราศของชายผหรตามองทองทะเลอยชวนาตาป

แมในวยหกสบสาม รางกายของเขากยงคงไรไขมนและเพรยวกระชบ

เปนเรอนรางอนนาประทบใจทยงเสรมสงดวยชดเครองแบบสงตด คนนอบลา

แตงกายในชดเครองแบบราชนาวเตมยศสขาว เครองแบบอนงามสงานประกอบดวย

เสอนอกกระดมสองแถวสขาว อนทรธนสดำกวาง เหรยญตราหลากหลายนาทง

จากการรบราชการ เสอเชตสขาวปกตงลงแปงแขง และกางเกงขายาวสขาวขลบไหม

Page 19: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

18

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

กองเรออารมาดาของสเปนอาจมใชกองทพเรอททรงอำนาจทสดในโลก

อกตอไป แตเรายงรวาจะแตงเครองแบบนายทหารอยางไร

ทานพลเรอเอกมไดแตงเครองแบบชดนมาหลายปแลว แตคนนเปนคน

พเศษ และกอนหนาน ขณะเดนไปตามถนนในเมองซงไมเปนทรจก เขากครมอก

ครมใจกบสายตาชนชมของสตร เชนเดยวกบทาทรกษาระยะหางของพวกผชาย

ใคร ๆ กเคารพผดำเนนชวตตามกฎระเบยบ

“โอตรา โตนกา? (โทนกอกแกวไหมคะ)” สาวเสรฟหนาตาสะสวยเอยถาม

เธออยในวยสามสบเศษ เรอนรางอวบอด มรอยยมขเลน

อบลาสายศรษะ “โน กราเซยส (ไมละ ขอบคณ)”

ผบแหงนวางเปลาโดยสนเชง และอบลากรสกไดวาสายตาของสาวเสรฟ

ชนชมเขา รสกดทมคนมองเหนอกครง ฉนกลบมาจากหวงเหวลกแลว

เหตการณนาหวาดผวาทแทบทำลายชวตของอบลาเมอหาปกอนจะวนเวยน

อยตามซอกหลบในใจเขาตลอดไป มนคอชวอดใจทดงสนนจนหแทบดบ เมอ

พนโลกเปดอาและกลนกนเขาเขาไปทงตว

มหาวหารแหงเซวลล

เชาวนอสเตอร

แสงอาทตยในแควนอนดาลเซยสองผานกระจกส สาดภาพลานตาแหง

สสนเปนแฉกเรองรองสดใสไปทวพนทภายในมหาวหารศลา ออรแกนหลอด

สงเสยงดงกระหมในการเฉลมฉลองอยางเรงราขณะท เหลาผบชาหลายพน

ฉลองปาฏหารยแหงการฟนคนพระชนม

อบลาคกเขาอยทราวรบศลมหาสนท หวใจพองโตดวยความรคณ หลงจาก

รบราชการในทองทะเลมาตลอดชวต เขากไดรบของขวญอนยงใหญทสดจาก

พระเจา...นนกคอครอบครว อบลายมกวางขณะมองขามไหลไปยงมาเรย

ภรรยาสาวทยงคงนงอยในแถวมานง ดวยครรภแกเกนกวาจะเดนมาตาม

ทางเดนยาวกลางโบสถ ทขางตวเธอ เปเป ลกชายวยสามขวบของทงสอง

โบกมอใหผเปนพออยางตนเตน อบลาขยบตาใหเดกชาย และมาเรยกสงยม

อบอนใหสาม

ขอบคณพระเจา อบลาคดขณะหนกลบไปราวกนเพอรบจอก

อดใจตอมา เสยงระเบดดงหแทบดบกสะเทอนไปทวมหาวหารอนงดงาม

ไรทต

ในแสงสวางทวาบขน โลกทงใบของเขาระเบดเปนเพลง

Page 20: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

19

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

คลนจากแรงระเบดดนอบลาไปขางหนาอยางรนแรงสราวรบศลมหาสนท

รางของเขาถกเศษซากหกพงทรอนจดกบชนสวนมนษยหลนทบเมออบลาไดสต

อกครง เขาหายใจไมออกอยกลางควนหนาทบ และชวอดใจหนงเขาไมรวา

ตนเองอยทไหนหรอวาเกดอะไรขน

จากนน เหนอเสยงหง ๆ ทดงในห เขาไดยนเสยงกรดรองอยางทกขทรมาน

อบลาตะเกยกตะกายลกขนยน และตระหนกดวยความสยดสยองวาตนอย

ทใด เขาบอกตวเองวาทงหมดนเปนฝนอนโหดราย เขาซวนเซไปในมหาวหาร

ทเตมไปดวยควน กาวผานเหยอแขนขาขาดทรองครวญคราง เดนสะเปะสะปะ

ดวยความพยายามอยางสนหวงไปยงบรเวณทภรรยากบลกชายยงนงยมอย

เมอไมกอดใจกอนน

ไมมอะไรอยตรงนน

ไมมแถวมานง ไมมคน

มเพยงเศษซากหกพงเปอนเลอดบนพนหนทไหมดำ

ตองขอบคณทความทรงจำอนนาสยดสยองนนแตกกระจายไปดวยเสยง

กระดงของประตบาร อบลาฉวยแกว โตนกา ขนมาจบเรว ๆ สะบดความดำมด

ออกไปอยางทเคยจำตองทำมาแลวมากมายหลายครงกอนหนาน

ประตบารเหวยงเปด อบลาหนไปเหนชายรางกำยำสองคนเดนโซเซเขามา

กำลงรองเพลงเชยรของไอรแลนดดวยเสยงผดคย และสวมเสอฟตบอลเจอรซย

สเขยวท เหยยดตงเพอคลมพง ดทาการแขงขนนดบายวนน ทมไอรแลนด

ผมาเยอนจะเปนฝายมชย

ถอวานเปนสญญาณกแลวกน อบลาคดพรอมกบลกขนยน เขารองขอบล

แตสาวเสรฟขยบตาใหพรอมโบกมอปฏเสธ อบลากลาวขอบคณเธอและหนเดน

ออกไป

“ใหตายสวะ!” ผเขามาใหมคนหนงตะโกน จองเครองแบบสงางามของ

อบลา “นมนกษตรยสเปนเลยนะเนย!”

ชายทงสองระเบดเสยงหวเราะ พรอมกบพงถลามาหาเขา

อบลาพยายามกาวหลบเพอออกจากราน แตชายคนตวใหญกวาควาแขนเขา

อยางแรงและดงตวกลบไปนงบนเกาอหนาบาร “เดยวกอนส ฝาบาท! เราอตสาห

เดนทางมาตงไกลถงสเปน ตองขอดมกบพระราชาสกไพนตส!”

อบลามองมอสกปรกของชายผนนบนแขนเสอทเพงรดของตน “ปลอย”

เขาพดเบา ๆ “ผมตองไปแลว”

Page 21: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

20

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

“ไม...คณตองอยดมเบยรตอสกแกว อะมโก ” อกฝายกระชบมอทจบ

แขนเขาแนนขนขณะทฝายเพอนเรมใชนวสกปรกเขยเหรยญตราบนหนาอกของ

อบลา “ดคณจะเปนวรบรษทเดยวนะ คณปา” ชายคนนนกระตกสญลกษณ

อนหนงทอบลาหวงแหนทสด “คทาสมยกลางร งนคณกเปนอศวนในชดเกราะ

เงาวบนะส” เขาหวเราะลน

อดทนไว อบลาเตอนตวเอง เขาเคยพบคนอยางพวกนมาจนนบไมถวน

พวกจตวญญาณปญญาออนไรความสขทไมเคยยนหยดเพอสงใด คนทใช

อสรภาพและเสรภาพทคนอนตอสมาใหในทางมชอบอยางหนามดตามว

“อนทจรง” อบลาตอบอยางนมนวล “คทานนเปนสญลกษณของอนดาด

โดเปราซโอเนสเอสเปเซยลสของกองทพเรอสเปน”

“ปฏบตการพเศษร” ชายคนนนแสรงทำตวสนหวนกลว “นาประทบใจ

มาก แลวสญลกษณ นน ละอะไร” เขาชทมอขวาของอบลา

อบลาเหลอบตาลงมองฝามอตวเอง ตรงกลางเนอนมนนมรอยสกสดำ

เปนสญลกษณทมอายยอนหลงไปถงศตวรรษทสบส

เครองหมายนชวยคมครองฉน อบลาคดขณะมองสญลกษณนน แมฉน

จะไมตองใชมนกตาม

“ชางเถอะ” อนธพาลลกหนงพดขน ปลอยแขนอบลาในทสดและหนความ

สนใจไปทสาวเสรฟ “เธอสวยดน” เขาวา “เปนคนสเปนรอยเปอรเซนตหรอเปลา”

“ใชคะ” เธอตอบอยางออนหวาน

“เธอไมมเลอดไอรชในตวบางร”

“ไมมคะ”

“อยาก มบางมยละ” ชายผนนตวสนดวยอารมณรนแรงและใชมอทบบาร

“อยายงกบเธอ” อบลาสง

ฝายนนหนมาถลงตามองเขา

อนธพาลคนทสองผลกอกอบลาอยางแรง “แกบอกเราวาตองทำอะไร

งนร”

Page 22: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

21

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

อบลาสดหายใจลก รสกเหนดเหนอยหลงจากการเดนทางยาวนานในวนน

และเดนไปทบาร “สภาพบรษทงสอง โปรดนงลงเถอะ ผมจะเลยงเบยรคณ”

*********************

ดใจจงทเขาอยตอ สาวเสรฟคด ถงแมเธอจะดแลตนเองได แตการไดเหนวา

นายทหารผนรบมอกบนกเลงทงสองดวยทาทสงบนงเพยงใด กทำใหเธอเขาออน

เลกนอยและหวงวาเขาอาจอยตอจนถงเวลาปดราน

นายทหารสงเบยรสองแกว และนำโทนกอกแกวสำหรบตวเอง กลบไป

นงเกาอตวเดมทบาร อนธพาลลกหนงทงสองนงขนาบขางเขา

“นำโทนกเรอะ” คนหนงเยาะ “ฉนนกวาเราจะ ดม ดวยกนเสยอก”

นายทหารยมเหนอย ๆ ใหสาวเสรฟและดมโทนกจนหมด

“ผมเกรงวาจะมนด” นายทหารพดพรอมกบลกขน “แตขอใหพวกคณ

อรอยกบเบยรนะ”

ขณะทเขายนขน ชายทงสองกฟาดมอหยาบกรานบนไหลของเขาราวกบ

ซอมไวและผลกเขากลบลงไปนงบนเกาอ แววโทสะฉายวาบในดวงตาของ

นายทหารกอนจะหายวบไป

“คณตาฉนไมคดวาคณตาจะอยากทงเราไวตามลำพงกบแฟนของคณน

หรอกนะ” เจาอนธพาลมองเธอและทำกรยานาขยะแขยงดวยลน

นายทหารนงเงยบ ๆ อดใจใหญ จากนนกเอามอลวงกระเปา

นกเลงทงสองความอเขาไว “เฮ! แกทำอะไรนะ”

นายทหารดงโทรศพทมอถอออกมาอยางเชองชายง และพดกบชายทงสอง

ดวยภาษาสเปน ฝายนนไดแตจองเขาอยางไมเขาใจ เขาจงเปลยนกลบมาพด

ภาษาองกฤษ “ผมขอโทษดวย ผมแคตองโทร.หาภรรยา บอกเธอวาผมจะไปชา

หนอย ดเหมอนผมจะตองอยทนไปอกสกพก”

“พดแบบนคอยยงชวหนอย เพอน!” ชายคนตวใหญกวาวาและดมเบยร

จนหมดแกวกอนจะกระแทกแกวลงบนบาร “เอามาอก!”

ขณะทสาวเสรฟเตมเบยรใหอนธพาลทงสอง เธอกเฝาดในกระจกเงา

ขณะทนายทหารแตะปมสองสามปมบนโทรศพทแลวยกขนแนบห สายตอถงผรบ

แลวเขากพดภาษาสเปนเรวปรอ

“เลอญาโมเดสเดเอลบารมอลลมาโลเน (ฉนโทร.จากบารมอลล มาโลเน)”

Page 23: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

22

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

นายทหารพดพรอมกบอานชอและทอยของบารจากทรองแกวตรงหนา “กาเญปาร-

ตกลารเดเอสตราอนซา, โอโจ (บานเลขทแปด ถนนสวนบคคลเอสเตรานซา)”

เขารอครหนง จากนนกพดตอ “เนเซซตามอสอายดาอนเมเดยตาเมนเต อายดอส

ออมเบรสเอรโดส (เราตองการความชวยเหลอทนท มผชายบาดเจบสองคน)”

แลวเขากวางสาย

ดอสออมเบรสเอรโดส ชพจรของสาวเสรฟเตนแรงขน ชายบาดเจบ

สองคนร

กอนทเธอจะทนเขาใจความหมายของเขา กเกดภาพพรามวสขาว นายทหาร

คนนนหมนตวไปทางขวา สงขอศอกขนไปอดใสจมกของเจาอนธพาลตวโตจนเกด

เสยงดงชวนเสยวไส ใบหนาของชายผนนปะทเปนสแดง รางลมหงายไปขางหลง

กอนทชายคนทสองจะมปฏกรยาใด ๆ นายทหารกหมนตวอกครง คราวนไป

ทางซาย ศอกอกขางกระแทกใสหลอดลมเขาอยางแรง สงอกฝายหงายหลง

หลนจากเกาอ

สาวเสรฟจองชายสองคนบนพนอยางตกตะลง คนหนงแผดเสยงรองลน

ดวยความเจบปวด อกคนหายใจหอบ เอามอกมคอแนน

นายทหารยนขนชา ๆ ดวยทาทางสงบอยางนากลว เขาหยบกระเปาเงน

ออกมาแลววางธนบตรรอยยโรใบหนงลงบนบาร

“ผมตองขออภยดวย” เขาพดกบเธอดวยภาษาสเปน “อกไมนานตำรวจ

จะมาทนเพอชวยคณ” แลวเขากหมนตวเดนออกไป

*************************

พอออกมาขางนอก พลเรอเอกอบลากสดอากาศยามราตรเขาปอด และเดนไป

ตามอะลาเมดาเดมาซารเรโดสแมนำ เสยงไซเรนของตำรวจดงใกลเขามา และเขา

กเคลอนกายเขาสเงามดเพอใหเจาหนาทผานไป มงานสำคญจะตองทำ และอบลา

กไมอาจยอมใหคนนยงยากกวาทเปนอยได

ผสำเรจราชการแจกแจงภารกจของคนนไวอยางชดเจน

สำหรบอบลา เขารสกถงความสงบเยอกเยนเมอรบคำสงจากผสำเรจราชการ

ไมมการตดสนใจ ไมตองรบผดชอบใด ๆ แคลงมอทำเทานน หลงจากออกคำสง

มาตลอดชวตการทำงาน เขาโลงใจนกทไดสละพวงมาลยและปลอยใหคนอน

บงคบเรอลำนตอไป

Page 24: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

23

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

ในสงครามน ฉนเปนแคทหารราบคนหนง

เมอหลายวนกอน ผสำเรจราชการไดเผยความลบอยางหนงแกอบลา

ทรบกวนจตใจมากถงขนาดทเขามองไมเหนทางเลอกอนนอกจากเสนอตวเอง

เขารวมในการนอยางเตมท ความโหดเหยมของภารกจเมอคนยงตามหลอนเขาอย

แตเขากรวาการกระทำของตนจะไดรบการใหอภย

ความถกตองดงามมอยหลายรปแบบ

ยงจะมคนตายอกกอนคนนสนสดลง

ขณะทอบลาโผลเขาไปสลานโลงรมฝงแมนำ เขาเลอนสายตาขนไปยง

โครงสรางมหมาตรงหนา มนเปนรปทรงพสดารปกคลมดวยกระเบองโลหะทมา

รวมตวกนคลายลกคลน ราวกบวาความกาวหนาทางสถาปตยกรรมตลอดเวลา

สองพนปถกโยนทงออกนอกหนาตาง เพอใหความยงเหยงทสดเขามาแทนท

บางคนเรยกมนวาพพธภณฑ ฉนเรยกมนวาอสรกาย

อบลารวบรวมความคดขณะเดนตดลาน ลดเลยวไปตามทางผานประต-

มากรรมพลกพสดารหลายชนทดานนอกพพธภณฑกกเกนไฮมของเมองบลเบา

ขณะเขาไปใกลตวอาคาร เขามองดแขกเหรอหลายสบคนเดนปะปนกนใน

เครองแตงกายสดำขาวชดดทสดของตน

ฝงชนไรพระเจามารวมตวกน

แตคนนจะไมเปนไปอยางทใครในนนคดฝนหรอก

เขาขยบหมวกพลเรอเอกใหตรงและดงเสอนอกใหเรยบ เสรมความ

เขมแขงในใจเพองานสำคญทรออยขางหนา คนนเปนสวนหนงของภารกจท

ยงใหญกวานนมาก...เปนสงครามครเสดแหงความถกตองดงาม

ขณะทอบลาเดนตดลานไปยงทางเขาของพพธภณฑ เขากบรรจงแตะ

สายประคำในกระเปาเสออยางนมนวล

Page 25: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

โ ถ ง ก ล า ง ข อ ง พ พ ธ ภ ณ ฑ ใหความรสกเหมอนมหาวหารใน

กาลอนาคต

ขณะทแลงดอนกาวเขาไปขางใน สายตาเขากเลอนขนไปทางทองฟาทนท

ไลไปตามเสาสขาวขนาดใหญโตทตงขนานกบมานกระจกสงตระหงาน สงขนไป

สองรอยฟตสเพดานโคง ไฟสปอตไลตแฮโลเจนแผดแสงจาสขาวบรสทธ สงท

หอยลอยอยบนอากาศคอทางเดนและระเบยงมากมายไขวทบกนเปนเสนพาดผาน

ทองฟา ทเหนตามจดตาง ๆ คอผมาเยอนในเครองแตงกายสดำขาวเดนเขาออก

ระเบยงชนลอยดานบน บางกยนทหนาตางบานสงเพอชนชมทะเลสาบเบองลาง

ใกล ๆ กนนน ลฟตแกวเลอนลงมาเงยบ ๆ ตามแนวผนง กลบสพนโลกเพอรบแขก

เพมเตม

ทนไมเหมอนพพธภณฑแหงใดทแลงดอนเคยเหนมากอน แมแตเสยง

สะทอนกใหความรสกแปลก แทนทจะใชวสดดดซบเสยงใหเกดความเงยบเพอ

เคารพสถานทแบบทพบเหนทวไป สถานทนกลบมชวตชวาดวยเสยงพมพำ

สะทอนกองทแพรกระจายออกมาจากหนและกระจก สำหรบแลงดอนแลว สมผส

ทคนเคยเพยงอยางเดยวกคอรสชาตฉน ๆ แบบปราศจากเชอทปลายลน อากาศ

ในพพธภณฑนนเหมอนกนทวโลก คอกลนกรองอนภาคและออกซแดนตทงหมด

ออกอยางพถพถน จากนนกเพมความชนดวยนำทเปลยนเปนประจบวกจนม

ความชน ๔๕ เปอรเซนต

แลงดอนเดนผานจดรกษาความปลอดภยทเขมงวดหลายดานจนนาแปลกใจ

Page 26: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

25

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

และสงเกตเหนเจาหนาทรกษาความปลอดภยตดอาวธจำนวนไมนอย ในทสด

กพบวาตวเองมายนอยทโตะลงทะเบยนอกตว มหญงสาวคนหนงคอยแจกหฟง

สวมศรษะ “เอาดโอเกย? (รบไกดหฟงไหมคะ)”

แลงดอนยม “ไมครบ ขอบคณ”

แตพอเขาเขาใกลโตะตวนน หญงสาวกหยดเขาไว และเปลยนไปพด

ภาษาองกฤษแบบไมมทต “ขออภยนะคะ ทาน แตคณเอดมนด เครสช เจาภาพ

ของเราขอใหทกทานสวมหฟงคะ มนเปนสวนหนงของประสบการณในคำคนน”

“ออ ไดครบ งนผมขออนหนง”

แลงดอนเออมมอไปรบหฟง แตเธอกลบโบกมอปฏเสธ ตรวจสอบปายชอ

ของเขากบรายชอแขกยาวเหยยด เมอพบชอเขาแลว จงยนหฟงซงมหมายเลข

เดยวกบทชอของเขาให “ทวรในคนนออกแบบใหแตกตางกนไปสำหรบผมาเยอน

แตละคนคะ”

จรงร แลงดอนมองไปรอบตว มแขกตงหลายรอยคนเลยนะ

แลงดอนมองหฟงซงเปนเพยงวงโลหะมนเงา มแผนนวมอนเลก ๆ ทปลาย

แตละขาง หญงสาวคงเหนสหนาพศวงของเขา เธอจงเดนออมโตะมาชวย

“สงนคอนขางใหมคะ” เธอบอกขณะชวยเขาใสอปกรณนน “แผนตวแปร

สญญาณนไมไดใส เขาไปใน หคณนะคะ แตจะตดกบใบหนาแทน” เธอวางวง

โลหะนนทหลงศรษะของเขาและจดตำแหนงแผนนวมใหเกาะตดใบหนาเขาอยาง

นมนวล อยระหวางกระดกขากรรไกรและขมบ

“แตวามนทำงาน...”

“เทคโนโลยตวนำกระดกคะ ตวแปรสญญาณจะขบเสยงเขาสกระดก

ขากรรไกรของคณ เพอใหเสยงไปถงหชนในไดโดยตรง กอนหนานฉนลองใชแลว

คะ มนนาทงมากจรง ๆ เหมอนมเสยงคนพดอยในหว ยงไปกวานน มนยงทำให

หคณวางพอจะฟงเสยงสนทนาภายนอกไดดวย”

“ฉลาดมากครบ”

“เทคโนโลยนคดคนโดยคณเครสชเมอกวาทศวรรษมาแลว ตอนนมใชใน

หฟงทวางขายทวไปหลายยหอแลวนะคะ”

หวงวาลดวก ฟาน เบโทเฟน จะไดรบสวนแบงทควรไดนะ แลงดอนคด

ดวยคอนขางแนใจวาผคดคนเทคโนโลยตวนำกระดกแตดงเดมคอคตกวสมย

ศตวรรษทสบแปดผนน ซงพอเรมหหนวก กคนพบวาเขาสามารถตดแทงโลหะไว

ทเปยโนและกดแทงโลหะนนไวขณะเลน ทำใหสามารถไดยนเสยงอยางสมบรณ

Page 27: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

26

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

ผานการสนสะเทอนในกระดกขากรรไกรของตน

“เราหวงวาคณจะเพลดเพลนกบประสบการณทวรนะคะ” หญงสาวกลาว

“คณมเวลาประมาณหนงชวโมงทจะสำรวจพพธภณฑกอนเรมพรเซนเทชน

ออดโอไกดของคณจะแจงใหคณทราบเมอถงเวลาขนไปทหอประชมชนบนคะ”

“ขอบคณ ผมตองกดอะไรกอนหรอเปลาเพอจะ...”

“ไมตองคะ อปกรณชนนจะเรมทำงานดวยตวเอง ทวรนำชมของคณจะ

เรมทนททคณขยบเดนคะ”

“ออครบ นนสนะ” แลงดอนพดพรอมรอยยม เขามงหนาเดนตดโถงกลาง

ตรงไปยงแขกเหรออน ๆ ทเดนกระจดกระจายอย ทกคนลวนกำลงรอลฟตและ

สวมหฟงแนบขากรรไกรเหมอนกนหมด

เขาเดนตดโถงกลางไปไดเพยงครงทางเมอมเสยงผชายดงขนในหว “สวสด

ตอนคำครบและยนดตอนรบสกกเกนไฮมในบลเบา”

แลงดอนรวามนคอเสยงจากหฟง แตเขากยงคงหยดกกและมองไปขางหลง

ผลทเกดชางนาตกใจนก ตรงตามทหญงสาวบรรยายไวทกประการ...เหมอนมใคร

มาพด อยขางใน หวคณ

“ยนดตอนรบคณอยางทสดเลยครบ ศาสตราจารยแลงดอน” เสยงนน

เปนมตรและสบาย ๆ มสำเนยงองกฤษราเรง “ผมชอวนสตน เปนเกยรตมากครบ

ทไดเปนมคคเทศกของคณในคำวนน”

พวกเขาใหใครมาอดเสยงนกนนะ ฮวห แกรนต ร

“คนน” เสยงเรงรานนพดตอไป “ขอเชญคณเดนวนเวยนไดตามสบาย

ทไหนกไดทอยากไปชม และผมจะพยายามบรรยายใหคณทราบวาสงทคณกำลง

ชมอยคออะไร”

เหนไดชดวานอกจากคนบรรยายผราเรง บทบรรยายทอดไวสำหรบแขก

แตละคน และเทคโนโลยตวนำกระดกแลว หฟงแตละชดยงตดตงจพเอสเพอ

ใหทราบแนชดวาผมาเยอนกำลงยนอย ณ จดใดในพพธภณฑ และคำบรรยาย

ควรจะเปนอยางไร

“ผมตระหนกดครบ” เสยงนนกลาวเพมเตม “วาในฐานะศาสตราจารย

ดานศลปะ คณเปนแขกคนหนงของเราทคอนขางรอบร ดงนนคณอาจแทบ

ไมตองการคำอธบายของผม ทแยยงกวานน ยงเปนไปไดวาคณอาจไมเหนดวย

กบการวเคราะหผลงานบางชนของผมเลยสกนด” เสยงนนหวเราะเบา ๆ อยาง

กระดากกระเดอง

Page 28: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

27

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

พดจรงหรอน ใครเปนคนเขยนบทนะ ตองยอมรบวานำเสยงราเรงและ

การบรการเฉพาะบคคลนมเสนหนาประทบใจ แตแลงดอนคดไมออกเลยวา

ตองใชความทมเทมากแคไหนเพอจดทำหฟงเฉพาะบคคลจำนวนหลายรอยอน

เชนน

นาขอบคณทตอนนเสยงนนเงยบไป ราวกบบรรยายบทตอนรบทวาง

โปรแกรมไวลวงหนาจบลงแลว

แลงดอนชำเลองมองขามโถงกลางไปยงปายสแดงขนาดใหญอกปายท

แขวนอยเหนอฝงชน

เอดมนด เครสช

คนนเราจะกาวไปขางหนา

เอดมนดกำลงจะประกาศเรองอะไรกนแนนะ

แลงดอนเบนสายตาไปทลฟตซงมแขกกลมหนงยนคยกนอย ในนน

ประกอบดวยผกอตงอนเลองชอของบรษทอนเทอรเนตระดบโลก นกแสดง

ชาวอนเดยผโดงดง และแขกวไอพแตงตวดอกหลายคนซงแลงดอนคดวาตน

นาจะรจก แตกไม เขารสกทงไมอยากและไมพรอมจะคยสพเพเหระในเรอง

สอสงคมออนไลนและบอลลวด แลงดอนจงเดนไปในทศตรงขาม ขยบเขาไป

หางานศลปะสมยใหมชนใหญทตงชดผนงอกฟาก

งานชนนนตงอยในถำมด ๆ ประกอบดวยสายพานลำเลยงแคบ ๆ เกาสาย

ทโผลออกมาจากรอยแยกบนพนและวงขนไปดานบน หายลบไปในรอยแยกบน

เพดาน งานชนดงกลาวดคลายกบทางเดนเคลอนทเกาเสนททอดลงมาในแนวดง

แตละเสนมขอความสวางเรองเลอนขนขางบน

ฉนภาวนาดง ๆ...ฉนไดกลนเธอบนผวฉน...ฉนเอยชอเธอ

แตเมอแลงดอนเขาไปใกลขน เขาจงเหนวาแถบทกำลงเคลอนทนน

ความจรงอยนง ภาพลวงทเหนวาเคลอนไหวนนเกดจาก “ผว” ของไฟแอลอด

ดวงเลกจวทตดไวบนคานแนวตงแตละอน ไฟแตละดวงสวางขนตดตอกน

อยางรวดเรวจนเกดเปนคำปรากฏขนบนพน วงขนไปตามคาน และหายลบไป

ในเพดาน

Page 29: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

28

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

ฉนรองไหหนก...มเลอด...ไมมใครบอกฉนเลย

แลงดอนกาวเขาไปใกลและเดนรอบคานแนวตงเหลานน เพอเกบ

รายละเอยด

“นเปนงานชนททาทายมากครบ” จ ๆ เสยงมคคเทศกกดงขน “มนมชอวา

อนสตอลเลชนฟอรบลเบา (Installation for Bilbao) สรางสรรคขนโดยศลปน

แนวคอนเซปชวลอารต๗ ชอเจนน โฮลเซอร ประกอบดวยปายไฟแอลอดเกาเสน

แตละเสนสงสสบฟต ถายทอดคำพดทยกมาเปนภาษาบาสก สเปน และองกฤษ

ซงลวนเกยวกบความนาสยดสยองของโรคเอดสและความเจบปวดทผถกทง

อยขางหลงตองทนรบ”

แลงดอนตองยอมรบวาผลทไดนนตรงใจนกและทำใหหวใจสลายดวย

“คณนาจะเคยเหนผลงานของเจนน โฮลเซอร มากอนกระมง”

แลงดอนรสกเหมอนถกสะกดโดยขอความทวงขนสเบองบน

ฉนฝงศรษะฉน...ฉนฝงศรษะเธอ...ฉนฝงรางเธอ

“คณแลงดอนครบ” เสยงในหวเขาดงขน “คณไดยนผมหรอเปลา หฟง

ของคณทำงานมยครบ”

แลงดอนถกกระชากจากความคด “ขอโทษท...อะไรนะ ฮลโหล”

“ครบ ฮลโหล” เสยงนนตอบ “ผมวาเราไดกลาวทกทายกนไปแลวใชมย

ครบ ผมแคเชกดวาคณไดยนผมหรอเปลา”

“ผม...ผมขอโทษดวย” แลงดอนตะกกตะกก หมนตวจากงานชนนนและ

มองขามโถงกลางไป “ผมคดวาคณเปน เสยงทอดไว เสยอก! ผมไมรเลยวากำลง

ฟงเสยงคนจรง ๆ ในสาย” แลงดอนนกภาพหองทำงานกนเปนคอกสเหลยมเลก ๆ

มกองทพภณฑารกษนงทำงานประจำอยพรอมหฟงและแคตตาลอกของพพธภณฑ

“ไมมปญหาครบ ผมจะเปนมคคเทศกสวนตวของคณสำหรบคำน หฟง

ของคณมไมโครโฟนตดอยดวย โปรแกรมนตงใจใหเปนประสบการณแบบ

ปฏสมพนธสองฝายทคณกบผมพดคยแลกเปลยนเรองศลปะกนไดครบ”

๗ Conceptual Art เปนงานศลปะทมจดประสงคเพอแสดงความคดของศลปนผสรางสรรคมากกวา

ความงามหรอสนทรยะของงานศลปะ

Page 30: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

29

D a n B r o w nแ ด น บ ร า ว น

ตอนนแลงดอนมองเหนวาแขกคนอน ๆ กกำลงพดใสหฟงของตนเชนกน

แมแตแขกทมากนเปนคกดเหมอนจะแยกจากกนเลกนอย มองสบตากนอยาง

ขบขนขณะแตละฝายตางกสนทนาสวนตวกบมคคเทศกของตน

“แขก ทกคน ทนมมคคเทศกสวนตวงนหรอครบ”

“ใชแลวครบ คนนเราพาแขกสามรอยสบแปดคนชมพพธภณฑอยางเปน

สวนตวทกคนเลยครบ”

“เหลอเชอจรง ๆ”

“คอวา กอยางทคณทราบ เอดมนด เครสช เปนแฟนศลปะและ

เทคโนโลยตวยง เขาออกแบบระบบนขนมาสำหรบพพธภณฑตาง ๆ โดยเฉพาะ

ดวยหวงวาจะใชแทนทพวกกรปทวรซงเขารงเกยจมาก ดวยวธน ผมาเยอน

ทกคนจะเพลดเพลนกบการชมสวนตว เดนชาเรวตามทตนพอใจ ถามคำถาม

ซงอาจกระดากอายทจะถามถามาเปนกลม แบบนจะใกลชดและครอบคลม

มากกวาเยอะเลยครบ”

“ไมไดอยากใหฟงดเชยนะครบ แตทำไมถงไมใหมคคเทศกพาพวกเรา

แตละคนเดนชมดวยตวเองละ”

“เปนการวางแผนจดการทรพยากรครบ” อกฝายตอบ “การเพมมคคเทศก

ประจำตวในงานทจดขนทพพธภณฑจะทำใหจำนวนคนเพมขน เทาตว และ

จำเปนตองลดจำนวนผเขาชมลงครงหนง ยงไปกวานน เสยงทดงประสานกน

ของมคคเทศกทกคนทกำลงบรรยายพรอมกนจะทำใหเสยสมาธ แนวคดในทน

กคอทำใหการคยถกเปนประสบการณทลนไหล คณเครสชพดอย เสมอวา

วตถประสงคอยางหนงของศลปะกคอเพอสงเสรมการสนทนาครบ”

“ผมเหนดวยเตมทเลย” แลงดอนตอบ “และนนกคอเหตผลวาทำไมผคน

มกชอบไปพพธภณฑกบคเดตหรอกบเพอน หฟงพวกนอาจถกมองวาตอตาน

สงคมนด ๆ นะ”

“คออยางนครบ” ชายชาวองกฤษตอบ “ถาคณมากบคเดตหรอเพอน ๆ

คณกสามารถกำหนดใหหฟงทกอนโยงกบมคคเทศกคนเดยวกน และสนกกบ

การคยถกกนเปนกลมได ซอฟตแวรนกาวหนามากจรง ๆ ครบ”

“คณดจะมคำตอบสำหรบทกอยางเลยนะ”

“อนทจรงนนคองานของผมครบ” มคคเทศกหวเราะเขน ๆ และเปลยน

เรองปบปบ “เอาละ ศาสตราจารยครบ ถาคณเดนตดขามโถงกลางไปทหนาตาง

คณจะไดเหนภาพเขยนทใหญทสดของพพธภณฑน”

Page 31: ข ณ ะ ที่ · 2018-04-04 · ข ณ ะ ที่ ร ถ ไ ฟ ล้ อ เ ฟื อ ง โ บ ร า ณ ข บ ว น นั้ น ค่อย ๆ ไต่ขึ้น

30

อ อ

ร จ น

O r i g

i n

ขณะทแลงดอนเรมเดนขามโถงกลาง เขากผานสามภรรยาวยสามสบเศษ

คหนงทสวมหมวกเบสบอลสขาวเขากน ทประดบอยดานหนาหมวกทงสองใบ

แทนทจะเปนโลโกของบรษทสกแหง กลบเปนสญลกษณทคาดไมถง

มนเปนสญลกษณทแลงดอนรจกด แตกระนนเขากไมเคยเหนมนบน

หมวกมากอน ในชวงไมกปมาน ตวอกษร A ทเขยนอยางมศลปะดงกลาว

ไดกลายเปนสญลกษณสากลของประชากรกลมหนงทเตบโตเรวทสดในโลกและ

มเสยงดงมากขนเรอย ๆ นนกคอพวกอเทวนยม ซงเรมประกาศกราวมากขน

ทกวนเพอตอตานสงทพวกเขามองวาเปนอนตรายจากความเชอทางศาสนา

เดยวนพวกอเทวนยมมหมวกเบสบอลของตวเองแลวหรอน

ขณะทเขามองสำรวจบรรดาอจฉรยะผรอบรดานเทคโนโลยทมาชมนมกน

อยรอบตว แลงดอนกเตอนตวเองวาหนมสาวผมมนสมองชอบวเคราะหเหลาน

อาจมหลายคนทเดยวทตอตานศาสนาเหมอนเอดมนด ผมารวมงานคนนมใช

“กองเชยรเจาถน” สำหรบศาสตราจารยวชาสญลกษณวทยาทางศาสนาเสยทเดยว